Beauty is only skin deep

Vroeger stond een naakt lichaam gelijk aan kwetsbaarheid. Als je de kleren weghaalde,zag je de essentie van een persoon. Tegenwoordig is het lichaam net zo koopbaar als kleding. Het is een nieuwe façade. Een pantser om achter te schuilen. Daarmee lijkt de laatste mogelijkheid om iemand écht te zien verkeken | Terry Rodgers, beeldend kunstenaar

Wat het lichaam niet vergeet is de eerste voorstelling die gemaakt en gespeeld wordt door het nieuwe spelersensemble van Toneelgroep Oostpool in regie van Marcus Azzini. Deze prikkelende voorstelling ontstaat vanuit zijn fascinatie voor het lichaam. De blikken op, het ervaren van en de begeertes van het lichaam. Wat het lichaam niet vergeet is een daad van verlangen een glimp op te vangen van het menselijke lichaam, in zijn seksuele, brutale, kwetsbare, valse en ware schoonheid.

In deze beeldende en associatieve voorstelling presenteert regisseur Marcus Azzini zich in zijn meest extreme vorm: zónder pantser.

met Lard Adrian, Joep van der Geest, Sanne den Hartogh, Ali Ben Horsting, Eva Duijvestein, Kirsten Mulder, Janneke Remmers,Stefan Rokebrand, EvaMarie de Waal | regie Marcus Azzini | dramaturgie Inés Sauer | scenografie Dries Verhoeven | kostuums Carla van Heeckeren van Brandsenburg, Marloes van Dam | muziek Helge Slikker | regieassistentie Roeland Hofman | Portretfotografie Annaleen Louwes Scènefotografie Sanne Peper