Interview

Interview

Interview met Marcus Azzini tijdens het repetitieproces van Allemaal Mensen
Door Madelon Kooijman

"Het leuke aan mens-zijn is dat we alles kunnen zijn"

Wat wil je met deze voorstelling vertellen?
Allemaal Mensen is een ontmoetingsplek voor de mensen die op het toneel staan en voor de mensen in de zaal. De voorstelling gaat over ons. Over jou en mij. Een van de spelers citeerde afgelopen week Hannah Arendt: ‘Niet de Mens, maar mensen bewonen deze planeet.’ We zijn er met zijn allen en hebben in het dagelijks leven, in grotere of kleinere mate, met hetzelfde te maken. Het is daarom zo ontzettend belangrijk om ons naar elkaar te richten. Om elkaar te leren kennen, elkaar te leren accepteren of ten minste te proberen om elkaar te leren begrijpen. Ik denk dat de voorstelling ons iets laat zien of vertelt dat we al weten: namelijk dat we allemaal ontzettend verschillend zijn en tegelijkertijd ook helemaal niet. We hebben elkaar nodig. We leven samen met de ander en bestaan bij de gratie van dat de anderen er ook zijn.

Het huidige regeerakkoord pleit ervoor dat iedereen zichtbaar zichzelf kan en mag zijn. Denk je dat dit typerend is voor de tijd waarin we nu leven?
Op het moment dat we ons in een bepaalde fase, generatie of tijd bevinden, hebben we de neiging om te zetten dat we leven in roerige tijden. Dat vind ik iets grappigs, omdat ik denk dat elke tijd een roerige tijd is. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die zei "Oh mijn tijd was heel rustig!". Het gaat er dus over hoe we het leven ervaren. Om te kunnen reflecteren op de tijd waarin we nu leven, heb ik ervoor gekozen om voor deze voorstelling mensen bij eklaar te brengen die samen een generatie representeren. Onze groep bestaat uit hele verschillende mensen maar in leeftijd en de tijd waarin ze leven vinden ze elkaar. Dat vind ik heel erg mooi aan de groep die er nu staat. Ze verschillen van culturele achtergrond, geslacht, geaardheid, overtuigingen en disciplines, maar vormen een groep die inclusief is. Ze zijn zichtbaar divers en homogeen tegelijkertijd. 

Hoe verhoudt het begrip diversiteit zich volgens jou tot inclusiviteit?
Ik denk dat het heel erg belangrijk is om aandacht te hebben voor beide. Belangrijk is dat de inclusiviteit diversiteit niet uitsluit. Er wordt vaak gedaan alsof het genoeg is om te zeggen dat we allemaal gelijk zijn, maar de strijd voor gelijkheid wordt niet gewonnen door te doen alsof onze verschillen niet bestaan. We moeten handelen naar acceptatie en gelijkheid om ook daadwerkelijk te kunnen spreken van inclusiviteit. Wij focussen met Allemaal Mensen veel op culturele en seksuele verschillen, maar het maatschappelijke debat gaat natuurlijk over ongelijkheid op veel meer punten. We zijn niet hetzelfde en dat is niet iets waar we weg van moeten kijken. Inclusiviteit gaat over een gelijke acceptatie van diversiteit. 

Waarin verschilt het werkproces van Allemaal Mensen van andere processen?
In de reeks voorstellingen Allemaal Mensen # 1 t/m #6 en een voorstelling met derdejaars acteurs van ArtEZ Toneelschool heb ik de afgelopen twee jaar gewerkt aan een bepaalde werkmethode. Deze werkmethode verschilt enorm van andere processen. Samen met de spelers creëer ik vanuit hun persoonlijkheden en hun persoonlijke verhalen een voorstelling om het over de mens te hebben. Zo hebben de spelers voorafgaand aan het repetitieproces de opdracht gekregen om in koppels een briefwisseling op te zetten. Om elkaar te inspireren, beter te leren kennen en samen verhalen te laten ontstaan. Tijdens het repeteren wordt er vervolgens in een heel intensief en hoog tempo enorm veel materiaal gemaakt, waarmee ik later in het proces ga schilderen. Op een zeker punt ga ik met de inhoud die we samen naar boven hebben gebracht een verhaal vertellen. We leveren allemaal dus echt een bijdrage aan wat uiteindelijk de voorstelling wordt. In tegenstelling tot wanneer je werkt met een bestaand stuk. Dan begin je met een verhaal dat je gaat vertellen. De vraag is dan hoe je dat bestaande verhaal werkend krijgt. De vragen die in het Allemaal Mensen proces gelijk blijven als bij repertoiretoneel zijn: hoe vertel je dat verhaal? Hoe leg je nadruk op de inhoud? En hoe geef je die inhoud vorm? Het verschil in dit proces is dat we nu ook degene zijn die creëren wat er gezegd wordt en wat we laten zien.

Wat zijn de grootste thema's die we terug gaan zien in de voorstelling?
De moed om er te zijn speelt een grote en belangrijke rol. Dat gaat voor mij over de moed om uit te spreken wie je bent. Om kleur te bekennen. Toneelgroep Oostpool stelt op verschillende manieren in elke voorstelling de vraag hoe nu mens te zijn? Ik denk dat we die vraag met deze voorstelling op de meest directe manier behandelen. De kaders die we voor onszelf creëren en hoe we door anderen in hokjes geplaats worden, staan daarbij centraal. Het gaat over hoe we onszelf uit die hokjes moeten vechten of hoe we er juist voor zorgen dat we in een bepaald hokje terecht komen. Vanuit daar zoeken we thema’s op als inclusiviteit, diversiteit, identiteit, het man-/vrouw-zijn en de gemeenschap. Naast het leven komen we ook thema’s tegen als de dood. We omarmen zowel de liefde en de harmonie als de eenzaamheid en de onzekerheid.

Tot welke hokjes heb jij je in het leven moeten verhouden?
Ik ben Braziliaan. Ik ben ik een geïntegreerd migrant. Ik ben man. Ik ben vijvenveertig. Ik ben geen jongetje meer. Ik ben vader. Ik ben homo. Ik ben vriend, partner, zoon, broer, kunstenaar, etc. Ik ben zo ongelofelijk veel! Wij zijn zo veel. Wat ik interessant vind aan al die hokjes is in welke volgorde je die hokjes plaatst. Welk hokje zet ik als eerste wanneer ik moet zeggen wie ik ben? Het gaat over hoe we communiceren met anderen en over hoe de wereld naar ons kijkt. Over hoe we gezien en gekaderd worden. Hoe je bewust en onbewust gelabeld wordt. De wereld heeft andere interpretaties van dezelfde kaders en zet jouw hokjes misschien in een hele andere volgorde. Waarna ik dan misschien denk; fuck daar identificeer ik mezelf helemaal niet mee, want ik ben veel meer dan dat! En dáár gaat het over. Over die dialoog en die communicatie. Ik wil laten zien dat het in principe eigenlijk een heel erg leuk spel kan zijn. Het leuke aan mens-zijn is juist dat we alles kunnen zijn. En tegelijkertijd kan dat ook weer helemaal niet. Dat vind ik fascinerend.

Tijdens het maken van de voorstelling wordt er veel geput uit persoonlijke verhalen. Betekent dit dat de acteurs zichzelf zijn in deze voorstelling?
Mijn zoektocht is die naar waarachtigheid. Alles wat op het toneel gebeurd, is gekaderd en bewust gekozen om gespeeld en uitgesproken te worden. Alles wat gedaan wordt, is geïnterpreteerd en vormgegeven. We hebben gekozen voor bepaalde woorden en aan al het materiaal is kleur gegeven, zodat het in dienst staat van het verhaal wat we vertellen. Dat betekent dus ook dat het nooit therapie of een sociaal experiment wordt. Ook op het moment dat we een sociaal experiment op het podium zouden zetten, zou dat in scene gezet zijn. Theater is een medium waarbij over alles wat op het toneel staat is nagedacht. Alles is gekozen en neergezet om iets te veroorzaken en iets te zeggen.

Allemaal Mensen is geen gebruikelijke schouwburgvoorstelling. Is het een poging revolutie naar de grote zaal te brengen?
Ik zou het geen revolutie willen noemen, maar het is wel een poging. Een poging om andere verhalen de theaters in te krijgen, om een andere taal te gebruiken en om verhalen anders te belichten. Ik denk dat de voorstelling echt een feest gaat zijn om te beleven. Ik denk ook dat het je moreel kompas flink in de war brengt. Allemaal Mensen brengt ontroering, laat het publiek lachen en biedt misschien wel een aantal nieuwe ideeën en alternatieven. Ik heb echt hoge verwachtingen van het werk dat we aan het maken zijn. Ik vind wat we doen heel erg belangrijk en waardevol en ben daarom heel dankbaar dat Allemaal Mensen in heel Nederland te zien is. Het is een poging om dichterbij de mens in de grote theaters te komen. En daarbij spreek ik de hoop uit dat mensen met ons dat avontuur in de zaal aan willen gaan!

 

 

Hoe nu mens te zijn?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief
  1. Volg het repetitieproces van onze nieuwe producties, ontvang als eerste uitnodigingen voor openbare repetities, kijk mee met de inspiratiebronnen van onze makers en nog veel meer. Meld je nu aan voor onze nieuwsbrief!
  2. Vul een geldig e-mailadres in