Gastenboek

Toneelgroep Oostpool is benieuwd naar reacties van bezoekers. Laat een bericht achter in ons gastenboek; vergeet hierbij niet de titel van de voorstelling te vermelden. (emailadres is niet zichtbaar bij de reactie) Dank!

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast

Reacties (207)

  • GlennaGow

    GlennaGow

    24 juni 2017 op 16:56 |
    [url= http://asuh.hawaii.edu/drhazelton/cheap_clozapine_online_no_prescription_clozapine_no_prior_prescription ]Order Clozapine Online USA[/url]. Results Of Migraine Headache Buy Generic Cipro Without Otc Anxiety Propranolol Prescription Drugs Lipitor . Depression Sexual Side Effects Monoamine Oxidase Inhibitors Milk Allergy Oreo . Online Consultation Order Flagyl Reductil Side Effects Depression Appetite Suppressant Effexor Effects On Pregnancy Furosemide Thrombocytosis 1080 Atenolol Chlorthalidone Non Prescription Buy
    [url= http://themailtalk.com/index.php?threads/generic-cetil-no-prescription-overnight-online-pharmacy-cetil.107211]Generic Cetil no prescription overnight. Online Pharmacy Cetil.[/url] [url= http://www.rubyglobalmedia.com/index.php/forum/web-hosting/15805-cheap-ranitidine-without-a-prescription-cheapest-ranitidine-next-day-delivery#15810]Cheap Ranitidine without a prescription. Cheapest Ranitidine Next Day Delivery.[/url] [url= https://projectlyme.org/forums/forum/new-forum]How to Buy Amlodipine Order Online Cheap, Amlodipine NO PRESCRIPTION Paypal[/url] [url= http://donateurblood.net/node/70287]Gentamicin Eye Drops With Mastercard[/url] [url= http://themailtalk.com/index.php?threads/where-to-get-accutane-online-without-prescription-buy-accutane-no-prescription-needed.107102]Where to get Accutane online without prescription, Buy Accutane NO PRESCRIPTION Needed[/url] Zyrtec Help Eliminate Puffy Eyes Prescription Needed Discount Bactrim Metformin Solubility Renal Impairment [url= http://www.dreamteammoney.com/index.php?showtopic=662731]purchase isosorbide mononitrate saturday delivery[/url] [url= https://kisyn.org/buy-noroxin-shipped-ups-online-pharmacy-fedex-noroxin]buy noroxin shipped ups, online pharmacy fedex noroxin[/url] [url= http://www.hosannafirst.org/forums/topic/buy-vancomycin-without-prescription-medications-vancomycin-overnight-online] http://www.hosannafirst.org/forums/topic/buy-vancomycin-without-prescription-medications-vancomycin-overnight-online/[/url] [url= http://ffxivaddicts.com/threads/buy-avapro-online-discount-cheap-avapro-shipped-overnight-without-a-prescription.24600]Buy Avapro Online Discount Cheap : Avapro Shipped Overnight Without A Prescription[/url] Myositis Lipitor Muscle Pain And Weakness
    Radish Food Allergies

    antwoord

  • Lyda de Beurs

    Lyda de Beurs

    24 april 2017 op 13:45 |
    Ik heb genoten van het toneelstuk "De meeuw" in Zwolle!! Van alle acteurs heeft mij vooral Nina (Sigrid ten Napel) ontroerd. Dat komt misschien omdat ik op de 1ste rij zat (zit ik nooit), maar wat een power heeft zij en wat een inlevingsvermogen, TOP!! Verder een heerlijk dramatisch stuk met goede acteurs en de leuke humor van Dorn!

    antwoord

  • J.m.van der Zwan

    J.m.van der Zwan

    21 april 2017 op 17:14 |
    Ik ben 86 jaar oud.Ik heb veel toneel in mijn leven gezien,zowel in buiten-als binnenland.Ik werd meteen in deze voorstelling meegezogen.De acteurs,de decors,de kleuren,het ritme van de voorstelling,de regie in een woord prachtig.Een verrukkelijke toneelavond.

    antwoord

  • Bram van Tol

    Bram van Tol

    05 april 2017 op 09:04 |
    Een meeuw
    Gisteren de voorstelling in Gouda gezien. Bijzonder goed bevallen ! Geweldige aandacht van de zaal en een langdurig applaus. Dokter Dorn was een vondst n.m.m.
    Ik las wat kritische recensies, maar ik heb het zelf anders beleefd. Ik zie, samen met een vriend, jaarlijks een 'Tsjechov' in diverse theaters. Uw Oostpool-versie vonden we beiden een van de betere.

    antwoord

  • Kees van Hattem

    Kees van Hattem

    01 april 2017 op 15:06 |
    Over De Meeuw
    Ik heb De Meeuw twee keer eerder gezien. Lang geleden met Mary Dresselhuis onder regie van Peter Scharof en later van een gemengd Russisch-Engels gezelschap. Sublieme voorstellingen.
    Hedendaagse regisseeurs voelen zich echter verplicht om Tsechov te moderniseren. Ik heb in het verleden werkelijk afschuwelijke voorstellingen gezien van De Drie Zusters en Ivanov en Uw voorstelling viel mij ook niet mee. Er werd goed geacteerd, maar de regie stond mij helemaal niet aan. Ik zeg niet dat Azzini een slechte regisseur is (Angels in America was heel goed) maar van Tsechov heeft hij weinig begrepen. Het is absoluut niet nodig om van de spelers marionetten te maken en ze idioot toe te takelen. Dat is niet nodig bij Tsechov en het verstoort de tekst evenals het water op het toneel. De teksten van Euripides, Aeschilos, Sophocles, Shakespeare en Ibsen zijn zijn allemaal duidelijk en hoeven niet te worden verknoeid met allerlei zogenaamde vernieuwingen. Lat de stukken zoals ze zijn; er is genoeg goed modern toneel.

    Met vele groeten

    Kees van Hattem

    antwoord

  • Johan van Wieringen

    Johan van Wieringen

    30 maart 2017 op 08:26 |
    Gisteravond in Haarlem samen met 2 vrienden "Een meeuw" gezien. Onze indruk: Van deze klassieker bleef weinig boeiends over in deze regie. De tweede helft verveelde ons zelfs. Blij dat het voorbij was. Iets hysterische spelers, veel aanstellerige maniertjes, akelige toneelschool- stemmetjes en vreemde stills vermoordden de rest van het stuk.

    antwoord

  • Maarten Douwe Bredero

    Maarten Douwe Bredero

    23 maart 2017 op 10:51 |
    On the Road (in Deventer schouwburg) als absolute verrijking van mijn mens zijn. Een aanrader voor ieder die laveert tussen vrijheid en verantwoording.

    antwoord

  • Tanya Simons

    Tanya Simons

    23 februari 2017 op 16:52 |
    Gisterenavond 22-2-17 in Breda naar "On the road" geweest. Wat een knap en energiek spel. Ik was helemaal terug in de tijd. Op de eerste rij kon ik de acteurs goed zien , maar ik zag vaak meer: De woorden werden beelden en riepen veel herinneringen op.Hulde voor de acteurs, maar ook voor de regisseur, de bewerking en het decor.
    Wacht met ongedulld op jullie volgende stuk.

    antwoord

  • annelies goderbauer

    annelies goderbauer

    07 januari 2017 op 09:34 |
    On the road.
    Geweldig spel, wat een meeslepende energie. We werden al bij aanvang meegesleurd in deze hectische honger om alle zintuigen constant te voeden met informatie. De intense en gekmakende twijfel, de steeds maar op de vlucht zijn naar meer en beter leven en de soms hilarische seksuele "oprispingen" alles en alles wassen invoelbaar en /herkenbaar gespeeld!
    Nog lang voelde ik die "wolk "van deze intense voorstelling om me heen.
    Knap werk

    antwoord

  • Pim van Evert

    Pim van Evert

    06 januari 2017 op 11:26 |
    Beste Mensen,
    Op 4 januari ging ik optimistisch met 2 vrienden naar jullie theater. In het verleden zeer goede uitvoeringen gezien. Haal echter dit stuk met spoed uit de roulatie. Hier haal je geen klanten mee binnen. Langdradige tekst. Loopbank leuke vondst en mimiek goed maar hier van is niets te maken.

    antwoord

  • Karin van Oosterhout-Steenbergen

    Karin van Oosterhout-Steenbergen

    14 december 2016 op 23:01 |
    Vanavond heb ik 'Demonen' gezien in Breda. Ben diep onder de indruk, zowel van de tekst als van het
    acteren. Ik ben zelf regisseur/actrice en weet hoe moeilijk het is om zo'n lange tijd de aandacht van het publiek vast te houden met een niet bepaald lichtvoetig te noemen voorstelling. Chapeau.

    antwoord

  • ine masseling

    ine masseling

    25 november 2016 op 11:38 |
    gisteravond de voorstelling DEMONEN gezien. een
    fantastische voorstelling. De speelstijl maakt deze voorstelling helder en de gedreven acteurs speelden hun geabstraheerde personages met volle overtuiging

    vorm, spel en bovenal de inhoud geven dit stuk een meerwaarde. chapeau voor alle medewerkers van OOSTPOOL.

    antwoord

  • Ad Muilwijk

    Ad Muilwijk

    31 oktober 2016 op 17:59 |
    Afgelopen zaterdag, 29 oktober, de Lankmoedigen gezien. Wat een prachtig stuk theater! Ik heb genoten van het uitstekende spel van de spelers. Heel mooi zoveel verschillende lagen in dit stuk aan de orde komen. Het hoofdthema, geweld tegen mensen die op één of andere wijze anders zijn dan wat de meesten als norm beschouwen, maar ook hoe media en politiek deze ellende allemaal in eigen voordeel proberen uit te buiten. Toch hebben jullie kans gezien om met een aantal hilarische momenten de hele situatie op een lichte manier te brengen zodat het publiek met een opgewekt gevoel naar huis kan, maar toch iets heeft om verder over na te denken. Hulde aan alle medewerkenden!

    antwoord

  • Eugenie Rosendaal

    Eugenie Rosendaal

    31 oktober 2016 op 16:54 |
    Fantastisch, wat een spel. Zo genoten!
    Wel erg lang zonder pauze. Heb daar een beetje probleem mee.

    antwoord

  • Rob Hanou

    Rob Hanou

    31 oktober 2016 op 16:32 |
    donderdag 26 oktober De Lankmoedigen gezien. Wederom weer vele typerende herkenningen. Wel een lange zit zonder pauze. Daardoor gaat in het laatste half uur opname vermoeidheid meespelen, wat jammer is. Ondanks dat: een top toneelavond. (Deed me ook nog wel aan Werktheatervoorstellingen denken. Een compliment dus.)

    antwoord

  • peter monderen

    peter monderen

    31 oktober 2016 op 14:36 |
    Afgelopen zaterdagavond de voorstelling gezien van de lankmoedigen. Erg goed toneelstuk. goeie acteurs en goed bedacht toneelstuk. klein negatief punt dat het wat te lang duurde, maar verder heel goed

    antwoord

  • Frans Vriesendorp

    Frans Vriesendorp

    31 oktober 2016 op 09:07 |
    Voorstelling gezien De Lankmoedigen, mooi toneelbeeld, prima acteurs maar voorstelling duurde 45 minuten te lang, zag regelmatig mensen om me heen op hun horloge kijken. Jammer van deze regie fout.

    antwoord

  • Wout Visser

    Wout Visser

    28 oktober 2016 op 07:34 |
    De Lankmoedigen, gezien op 27 oktober: prima stuk dat te lang duurde. Een half uur korter was beter geweest. Met name het uitgebreide gefilosofeer tussen de transgender en de verpleger aan het einde had volgens mij niets meer de maken met de doelstelling van de Lankmoedigen: een satire over de verdraagzame mens.

    antwoord

  • Ton Borsboom

    Ton Borsboom

    26 oktober 2016 op 17:21 |
    De Lankmoedigen, wat een ontroerende beleving ! Het thema transgender trok me van te voren niet, maar nu ik toch ben gegaan werd ik erg geraakt door de kwetsbare mens (in alle rollen voelbaar) in een vluchtige, nooit tot stilstand komende, buitenkant-maatschappij. Erg knap Joeri en spelers !

    antwoord

  • G. van den Houten

    G. van den Houten

    26 oktober 2016 op 10:54 |
    Het zal waarschijnlijk wel duidelijk zijn, maar toch: de vorige reactie betreft De Lankmoedigen.

    antwoord

  • G. van den Houten

    G. van den Houten

    26 oktober 2016 op 10:49 |
    We zijn op 5 okt. bij de openbare repetitie geweest en op 21 okt. bij de laatste try-out. We hebben genoten van het stuk: spel, decor en stof tot nadenken. Kleine minpunten voor ons waren de te ver doorgevoerde rol van de warrige en zichzelf overschattende communicatie-medewerker ( wel zeer goed gespeeld, zeker!), het ijsberenpak aan het eind was voor ons overbodig en de jammerscène van de politieagente aan het eind scheerde langs een platvloerse klucht ( had ook wat minder gekund, dus ).

    antwoord

  • Anja de Kadt

    Anja de Kadt

    11 oktober 2016 op 14:39 |
    wij hebben de try out van Demonen gezien op dinsdag 4 oktober 2016. Het was een lange zit. We werden vriendelijk verwelkomd. De voorstelling heeft 4 geweldige acteurs! Maar het aantal problemen wat de revu passeert is enorm!! Zoveel problemen. Thuis duizelde het nog. Wat een rotleven speelden de 4 acteurs. Je zou er gek van worden. Die rode vlekken op knieën en handen was in het begin angstaanjagend, later raak je eraan gewend. Maar waarom rood? vraag ik me af. Het was een bizarre belevenis, soms zelfs (helaas) herkenbaar soms ook te zot voor woorden. Je verveelt je geen seconde, maar soms wel een beetje TE, teveel, te chaotisch, te maf, maar misschien was dat juist wel de bedoeling!

    antwoord

  • Gert de Jong

    Gert de Jong

    10 oktober 2016 op 08:10 |
    De try-out viel me zwaar tegen. Ik ben na de pauze dan ook weggegaan. Het spel was niet overtuigend, meer opzeggen dan geloofwaardig spel. Daarbij zag ik geen ontwikkeling in karakters. Dat de hoofdpersonen een aparte relatie hadden is van meet af aan duidelijk. Ja, dit gaat escaleren, dan voel je wel aankomen, maar niet omdat de karakters zich ontwikkelen of omdat er nieuwe elementen duidelijk worden. Ik heb nog kaartjes voor 'de echte' voorstelling maar zie er bij wijze van spreken tegenop. Het was namelijk voluit een tegenvaller.

    antwoord

  • hans konijnenberg

    hans konijnenberg

    09 oktober 2016 op 08:24 |
    De tekst van Demonen, en de manier waarop die tekst werd gespeeld maakte indruk op ons. We zien dan ook uit naar de volgende voorstellingen in het kader van "Hoe nu mens te zijn".

    antwoord

  • L. Wijnen

    L. Wijnen

    08 oktober 2016 op 12:57 |
    Indrukwekkend om zoveel tekst zonder haperen te brengen. Voor de pauze soms minder goed te verstaan,vooral Katherina. Verder speelde zij juist heel leuk. Het was wel erg lang; het stuk zou er niet onder lijden om het hier en daar wat in te korten. De demonen vielen wel mee.

    antwoord

  • Threes

    Threes

    06 oktober 2016 op 19:11 |
    Ik was zeer onder de indruk van dit toneelstuk. Er word ons een spiegel voorgehouden. Het decor was voor mij een helend vlak zoals ook een relatie kan zijn en na de pauze ging de bovenkant open en dat was voor mij de ruimte die er weer was om toch elkaar weer lief te hebben.Mooie tekst en fantastisch op de planken gezet. Ik ga 22 november het stuk zeker weer zien.

    antwoord

  • trudy heuves

    trudy heuves

    06 oktober 2016 op 15:48 |
    een erg mooie voorstelling, maar een half uur minder had ook gekund, vooral voor de pauze een beetje traag. de laatste dialoog had ook wel wat korter mogen duren. En ik snapte de eindopmerking niet.

    antwoord

  • C.Vollbracht

    C.Vollbracht

    06 oktober 2016 op 15:44 |
    De tryout van Demonen gezien. Heel goed spel.
    Ik heb niet begrepen waarom die rode handen en rode benen?En soms niet goed te verstaan, met name Katarina, beter articuleren.

    antwoord

  • Wies van den Briel

    Wies van den Briel

    06 oktober 2016 op 11:31 |
    zo als ik u reeds melde heb ik jammer genoeg door ziekte de voorstelling niet kunnen bijwonen.

    antwoord

  • Jacques Neeteson

    Jacques Neeteson

    06 oktober 2016 op 10:22 |
    Op 4 oktober 2016 naar de try-out van Demonen geweest. Een schitterende voorstelling! Zeer goed spel van alle vier de acteurs. Het enige puntje van kritiek is dat de voorstelling erg lang duurde. Probeer het iets strakker te houden. Verder prima!

    antwoord

  • JH Lamers

    JH Lamers

    06 oktober 2016 op 09:02 |
    De try-out van Demonen (di 4 okt.) is ons helaas niet bevallen. Zeker in het begin was de tekst niet steeds te verstaan: te snel en te zacht, m.n. Katharina. Ook weinig actie/theater vóór de pauze. Daardoor werd mijn geduld erg op de proef gesteld. Na de pauze boeiender. Wij zagen jaren geleden "Who's afraid...." en dat stuk heeft indertijd een diepe indruk gemaakt. Demonen helaas niet.

    antwoord

  • Peter

    Peter

    02 oktober 2016 op 08:23 |
    Ik heb gisteren de try-out gezien van Demonen. Indrukwekkende voorstelling. Waar het over gaat en wat er gezegd en vooral gespeeld wordt heeft mij geraakt. Daarnaast heb ik ook gemerkt dat vooral het laatste half uur, hoewel ik goed begrijpen kan denk ik, dat monologen tijd nodig hebben, de vaart eruit ging. Ook had de scene met de spijkers niet gehoeven van mij.
    Verder zeer onder de indruk van alle vier de spelers. Succes met de première en alle andere uitvoeringen

    antwoord

  • elvira

    elvira

    18 mei 2016 op 14:35 |
    Het was prachtig om deze enthousiaste en gedreven jongeren te zien in dit toch zware verhaal, met mooie lichte accenten!

    antwoord

  • peter monderen

    peter monderen

    18 mei 2016 op 10:47 |
    Ik vond het een leuke voorstelling. Was heel goed en 30 jonge mensen bij elkaar die heel goed speelde. vaak grappige en serieuze momenten door elkaar heen

    antwoord

  • Esther van Woesik

    Esther van Woesik

    17 mei 2016 op 18:10 |
    Wat bijzonder dat 30 jonge mensen dit toch wel pittige stuk het lijden van de jonge werther spelen. Heel knap gedaan. Zelfs ontroerend. Top!!

    antwoord

  • Moniek Rump

    Moniek Rump

    17 mei 2016 op 17:40 |
    We vonden het een geweldige, ontroerende voorstelling. Onvoorstelbaar dat dit jongeren zijn die voor het eerst in een voorstelling van dit formaat spelen. We hebben genoten!

    antwoord

  • Annemieke

    Annemieke

    17 mei 2016 op 15:29 |
    Ons laten verrassen door de "jonge oostpolers" met Het lijden vd jonge Werther. We hebben ervan genoten!

    antwoord

  • André Stufkens

    André Stufkens

    17 mei 2016 op 15:28 |
    Gezien: 'Het lijden van de jonge Werther', try out op vrijdagavond 7 mei. Was heel benieuwd hoe de sentimentele draak van Goethe, een klassieker uit de wereldliteratuur, door jongeren van nu werd verbeeld. Dat was vanaf het begin, het zwarte toneelbeeld en de witte plastic compostzakken, tot de laatste seconde, sterk, energiek en 100% overtuigend. Nergens sentimenteel, nergens te zwaar, maar wel actueel en met relevantie voor nu. De 30 jongeren speelden deze smartlap geloofwaardig, met humor en felle levensdrift, ondanks de zelfmoord. De samenzang: prachtig; het spel van elk van de acteurs: heel goed en op maat afgestemd; de muziek: sterk; toneelbeeld: ingenieus, creatief en effectief; tekst: actueel, duidelijk en overtuigend.
    Kortom: juist omdat het door jongeren werd gespeeld kreeg de tekst van Goethe nog veel meer lading en zeggingskracht.
    Heel goed dat Oostpool jongeren serieus neemt en een dergelijk professioneel podium biedt aan talenten in de regio. Dat is al jaren zo, maar werd ook dit jaar weer geheel waargemaakt.
    Grote klasse en dat geldt voor dit stuk voor alle betrokkenen. Met bewondering voor ieders prestatie.
    Met hartelijke dank,

    André Stufkens
    docent Stedelijke Scholengemeenschap Nijmegen

    antwoord

  • Nettie

    Nettie

    01 mei 2016 op 13:58 |
    We waren met z'n vieren naar Lulu. Vonden het alle 4 erg onbevredigend, en niet boeiend. Jammer van zo'n spannend verhaal.

    antwoord

  • Marjon Zomer

    Marjon Zomer

    02 april 2016 op 12:10 |
    STUK
    De eerste donderdagavond dat het nog licht is om acht uur 's avonds. Ik loop door de stad op weg naar een afspraak met een vriendin in het theater. Een drukke dag gehad, om vijf uur nog snel even gedoucht, een zwart kledingsetje -zwart is veilig en dus altijd goed- aangeschoten, mijn haren in een staart gekamd.
    We zitten op de voorste rij, middenin stoel zeven en acht, de beste plaatsen.
    Op het toneel een man, een vrouw. Beiden in pyjama, zij zwanger. Tien hanglampen, een wollen vloerkleed, een rechthoekig zitje gemaakt van witte douchetegels. De attributen bepalen de ambiance. Zacht en hard, fel en zwak, karig en vol.
    De spelers komen niet op, ze zijn er al. Voor acclimatiseren is geen tijd, wij als publiek, worden onderdeel van hun bestaan. Een momentopname weliswaar maar de stilte in de zaal bewijst het.
    Man en vrouw zijn verwikkeld in man/vrouw banaliteiten van alledaagse relationele stereotiepen.
    Bij mij komt het hard binnen. Filterloos. Kale emoties die aanraken waar het al vol is.
    Naast me een lange man die tijdens de voorstelling een keer of drie in slaap valt. Hij is alleen. Is hij zijn vrouw ontvlucht? Doet de confronterende sfeer een appel op zijn ik-sluit-me-af-voor-zoveel-van-wat-ik-zo-goed-ken?
    Terwijl het publiek, behalve die ene man, het sarcasme en de herkenning omarmt met gelach stromen bij mij de tranen over mijn wangen. Bril af, wegpoetsen, bril op.
    Het is de strijd die ik soms ook voel. Het willen aanhaken maar niet goed weten hoe. Het proberen te willen bevechten van iets dat je al hebt. Tegelijkertijd heb je de ander niet en dat wordt pijnlijk duidelijk. Een fase die onvermijdelijk lijkt. En die een keuze is.
    Voorstelling. Voor stelling. Dat je het je kunt voorstellen. Vandaar mijn tranen.
    Hier wordt een cliché, dat zoveel relaties kenmerkt, gepresenteerd dat niet verzandt in dooddoeners.
    Als je als toneelschrijver de tegenstrijdigheid en het complementaire kunt verenigen heb je de nuance te pakken.
    En als je als toeschouwer het spelen en de tijd vergeet dan is het goed. Heel goed.
    Het was mijn verjaardagscadeau voor mijn vriendin.
    Het mooiste cadeau dat je iemand kunt geven is tijd samen.
    En een theatervoorstelling zoals STUK.


    Marjon Zomer

    antwoord

  • Peter van Oorschot

    Peter van Oorschot

    27 maart 2016 op 03:44 |
    Lulu gezien in Den Bosch, met een vriendin: ik zie niet veel toneel, maar heb heel goede herinneringen aan de paar voorstellingen die ik heb gezien. Ik ben inmiddels oud (76) maar nog hevig met de liefde bezig. Deze voorstelling zien, met een vriendin, niet met mijn vrouw, was zo'n poging tot ervaring van liefde in een toneelvoorstelling. Helaas kwam er niets van terecht: Er kwam niets tot leven en ik ben -behalve even in het geciteerde gedicht- nergens echt geraakt. De lange zit heb ik na veel aarzeling dan ook niet afgemaakt. Hetgeen ik heel moeilijk vond.

    antwoord

  • F. Mouchaers

    F. Mouchaers

    17 maart 2016 op 15:37 |
    16-3-2016 Lulu in Tilburg
    heel boeiende enscenering; goede acteerprestaties
    decor verbluffend goed... compliment!

    antwoord

  • Didi

    Didi

    15 maart 2016 op 19:44 |
    De Onrendabelen gezien en Fresh Young Gods. Beide erg goed, maar vooral van de Onrendabelen erg onder de indruk. Nu Lulu gezien. Ik vond het vooral een hele lange zit, het stuk werd voor mij helaas niet boeiend. Een verademing was Lulu, als zij op het toneel was, leefde het geheel gelukkig op.
    De toegevoegde waarde van de beelden op de achtergrond (bomen, hout, houtbewerking) ontging mij. Jammer, maar volgende keer is het vast weer top!

    antwoord

  • Albert Dorrestein

    Albert Dorrestein

    26 februari 2016 op 22:34 |
    Herkenbare voorstelling die je als toeschouwer intensief mee terugsleept naar de zeventiger jaren. Accent ligt wel erg op Robert, waardoor Patti er wat bekaaid afkomt. Muziek van Patti had meer accent mogen krijgen. Buiten dat toch een prachtige voorstelling met daverende taal en hartroerend spel van alledrie de acteurs. Ongelooflijk wat een lange teksten, bewonderenswaardig de tekstbehandeling. Wij komen heel graag kijken naar het vervolg.

    antwoord

  • Herman Roovers

    Herman Roovers

    14 februari 2016 op 19:21 |
    Ik ga zelden naar theater maar dit smaakt naar meer! Gisteravond in Lux Nijmegen “They are just kids” gezien en ik heb 9 kwartier genoten. Geweldige acteurs die erin slaagden mij van begin tot eind te boeien. De zoektocht van kunstenaars/adolescenten naar hun identiteit werd schitterend uitgebeeld en was voelbaar en tastbaar. Erg leuk dat mijn jaren 70 held Todd Rundgren (hij treedt binnenkort in Groningen op http://www.nno.nu/concerten/rockster-todd-rundgren-speelt-met-nno) en passant werd genoemd. De muziek, beelden en sfeer uit de jaren 70 waren een feest der herkenning. Het publiek (uitverkochte zaal) was razendenthousiast. Terecht!

    antwoord

  • Jeroen

    Jeroen

    23 januari 2016 op 09:11 |
    Just kid; fantastisch gespeeld, drie topacteurs. Zou ook goede geschiedenisles zijn voor middelbare scholen.

    antwoord

  • Nikkie

    Nikkie

    22 januari 2016 op 10:33 |
    Wat heb ik genoten van Just Kids! Ik had het boek al gelezen en een foto expositie van Mapplethorne bezocht, heel bijzonder dat Oostpool toch nog iets weet toe te voegen en er zoiets eigen van heeft gemaakt.

    antwoord

  • Anja

    Anja

    20 januari 2016 op 08:26 |
    They are just kids, wat een fantastische voorstelling! Een paar woorden die mij te binnen schieten wanneer je zou vragen om de voorstelling in 1/een paar woord(en) te omschrijven: wervelend, overdonderend, ingetogen, intiem, liefdevol. Blijft lang naklinken. Letterlijk want ik ben Patti Smith gaan ontdekken. Bedankt makers en spelers!

    antwoord

  • Gea

    Gea

    19 januari 2016 op 19:47 |
    Ik heb genoten van deze voorstelling die nog lang nawerkt indringend en indrukwekkend

    antwoord

  • Ivo

    Ivo

    19 januari 2016 op 16:50 |
    There are just kids - fantastische voorstelling en heel mooi tijdsbeeld neergezet. Razend knap door slechts drie man gespeeld.

    antwoord

  • jolette

    jolette

    25 oktober 2015 op 17:48 |
    FRESH YOUNG GODS
    Het komt je lijf binnen blijft broeien, explodeert en smeult nog heel lang na.
    Gezien 20 oktober 2015

    antwoord

  • fam.Geist

    fam.Geist

    17 oktober 2015 op 08:50 |
    De onrendabelen wat een geweldige ervaring dit te mogen zien en te beleven!Onze complimenten aan de mensen die dit op indringende wijze hebben laten zien.Hartelijk dank voor de boeiende avond.

    antwoord

  • Dominique

    Dominique

    08 oktober 2015 op 08:13 |
    Ik kom net thuis van de voorstelling Richard III en ik ben compleet overdonderd. De voorstelling was prachtig. Ik kende het stuk, en de uitvoering van het verhaal was echt geweldig. Ik was zo onder de indruk. Ik ben vertrokken met een gevoel van bijna geluk dat ik het gezien mocht hebben. Intens respect voor de acteurs en uiteraard de regisseur. Als ik de mogelijkheid heb ga ik het stuk nog een keer zien. Echt ongelooflijk. Prachtig. Bedankt!

    antwoord

  • Ireen

    Ireen

    05 oktober 2015 op 11:27 |
    Op 3 oktober in Den Haag genoten van jullie Richard III. Uitdagende en ambitieuze enscenering, een krachttoer voor alle medewerkers. Want de verweving van tekst met muziek moet voor de geluidsmensen in elke zaal weer opnieuw een enorm wikken en wegen zijn. Op het derde balkon ging daardoor voor mij iets teveel tekst verloren ook omdat er -waarschijnlijk opzettelijk om het 'verdeel en heers'-mecanisme kracht bij te zetten?- de spelers door elkaar heen spraken.
    Eigenlijk een versie van R.III die je een paar keer zou moeten zien en begin dan lekker om half 8 kan ik ook nog even napraten, want daar was ik echt te moe voor na zoveel prachtige hectiek!

    antwoord

  • Jeroen van Gessel

    Jeroen van Gessel

    02 oktober 2015 op 23:28 |
    Tja, daar zit ik dan om 1 uur ’s nachts, na een voorstelling van Richard III door Oostpool in Orpheus Apeldoorn (2 oktober). Flabbergasted. Kan nog even niet slapen.
    Ik was geen ‘toneelman’. Dacht ik. Tot ik in 2010 een voorstelling van Hamlet door Oostpool bijwoonde. Toen ik dan ook las dat deze groep Richard III ten tonele zou brengen was er geen twijfel, dat ik ook hierbij aanwezig wilde zijn. Mijn keuze was niet gebaseerd op de recensies (die had ik niet gelezen), maar op mijn gevoel na die voorstelling van 5 jaar geleden.
    Vanavond zaten mijn vrouw en ik op het toneel, we namen deel aan de (uitzonderlijke) maaltijd. Een gesprek met de acteurs werd later meeleven met de acteurs. De maaltijd ging bijna ongemerkt over in het spel. Vanaf het podium en later de ‘zijlijn’ was het een speciale ervaring. Hoewel niet elke dialoog goed te volgen was (vanwege de zeer aanwezige rol van de overigens uitstekende muziek) deed dat niets af aan de ervaring van het geheel. Ik werd meegezogen in de spanning, in de opbouw, in het drama dat zich ontwikkelde. Het werd voelbaar tot in de botten. Op het toneel was meer dan genoeg te beleven en te zien, tot aan oogcontact met de acteurs toe.
    Een speciale knipoog voor Edward IV en Elisabeth (Valentijn Benard en Maud Dolsma), met wie wij aan tafel een geanimeerd gesprek mochten hebben, en een groot compliment voor Richard III (Roland Haufe) en voor de regie. Ik blijf Toneelgroep Oostpool zeker volgen!

    antwoord

  • Ger Olyhoek

    Ger Olyhoek

    29 september 2015 op 08:23 |
    leuk dat er zoveel goede reacties komen op RichardIII
    voor de pauze vonden wij het wat verwarrend, temeer daar de tekst op het balkon niet altijd even goed te verstaan bleek en je dan snel afgeleid wordt
    na de pauze subliem maar ik geef in overweging toch de geluidsinstallatie goed te checken , soms niet goed te verstaan

    antwoord

  • Eggo

    Eggo

    27 september 2015 op 17:41 |
    Op 26 sept 2015 de première van Richard III gezien. De slotakte vond ik indrukwekkend. Door een samenspel van muziek en terugkerende flitsen als in een nachtmerrie werd een krankzinnig einde gespeeld. Chapeau. Richard en de harpiste vond ik het overtuigendste spelen. Elisabeth had van mij nog een diepere getergdheid in haar woorden mogen leggen. Dat gedoe met die eend en de keuken vond ik iets teveel artistiek gefröbbel. En met de rug naar het publiek spelen is een zonde. Desalniettemin heeft vooral de slotakte een onuitwisbare indruk achtergelaten. Dat was het bezoek meer dan waard! Dank daarvoor.

    antwoord

  • Jessica Derksen

    Jessica Derksen

    23 september 2015 op 12:15 |
    De Onrendabelen gezien op 13 september in theater Oostpool. Verrassend, knap spel, personages die ondanks alle ruigheid voor mij geloofwaardig bleven. Gelukkig volop humoristische momenten tussen alle triestheid. Een feest van herkenning voor wie met hulpverlening te maken heeft gehad. Hilarische scene met het lichaamswerk. Ik spreek ook graag mijn waardering uit voor het beleid van Oostpool ten aanzien van de min of meer Onrendabelen van Arnhem. Met een Gelrepas mag je naar binnen voor 3 euro, dat zie ik graag, maar niet vaak. Meestal krijg je tot 50 % korting. Daarmee toont Oostpool mijns inziens echte betrokkenheid. Kaartjes voor de helft zijn vaak nog altijd te duur voor iemand in de bijstand. Bedankt voor het inzicht Oostpool.

    antwoord

  • Ger

    Ger

    15 september 2015 op 09:40 |
    Vorige week De Onrendabelen gezien. Wat een heftige verhaal en voorstelling. Hier wordt getoond hoe je niet met elkaar moet omgaan.

    antwoord

  • Karien

    Karien

    14 september 2015 op 16:29 |
    Wauw, zwaar onder de indruk van de Onrendabelen, prachtig gespeeld, snel, scherp, confronterend, top!

    antwoord

  • Tanya Zeeman

    Tanya Zeeman

    09 juni 2015 op 10:03 |
    In een woord geweldig: Angels in America."Spelen in de zandbak van het leven', ontroerend en met veel inleving gespeeld! Blij deze voorstelling te hebben gezien!

    antwoord

  • Maria

    Maria

    09 juni 2015 op 09:22 |
    Geweldige avond. Ongelooflijk goed geacteerd. Boeiende dialogen .
    Tijdgeest goed gepakt.
    Het ging over de Liefde,met al zijn dubbelzinnigheden en complicaties.
    Kijk vol spanning uit naar een volgende productie

    antwoord

  • Walter Vrijsen

    Walter Vrijsen

    08 juni 2015 op 16:27 |
    Een indrukwekkende voorstelling. Zoveel intentie op een stuk zand zonder veel attributen.
    Geweldig gespeeld, maar ook de dialogen vond ik erg mooi. Dat stukje bij de arts, waar de ziekte geen AIDS mag heten: een pareltje.
    Mooie afwisseling van spanning en ontspanning. Wel een lange zit, maar de moeite waard.

    antwoord

  • Leon Pijls

    Leon Pijls

    08 juni 2015 op 13:44 |
    Op 1 juni naar de voorstelling geweest van Angels in America. De serie was zo indrukwekkend dat ik mezelf graag wilde trakteren op deze voorstelling. En hierin bleek dat voor mij nog meer lagen onthuld werden die ik in eerste instantie niet ontdekt had. Kwam dat door de herhaling, kwam het door het spel van de acteurs, kwam dat door de fantastische regie? Het doet er niet toe.... ik ging als een blij en tevreden mens weer richting Nijmegen om vijf voor twaalf.

    antwoord

  • André Maris

    André Maris

    08 juni 2015 op 10:45 |
    Op 2 juni naar Angels in america geweest. Van begin tot het eind aan mijn stoel gekluisterd zitten kijken. Intense inhoud, knap spel van alle acteurs. Mij raakte het meest de actrice die de geest van Ethel Roisenberg/de moeder speelde. Goed dat er af en toe wat te lachten viel ondanks de tragische strekking. Alle personages hadden hun angsten, heel menselijk en herkenbaar.
    Wel jammer dat wij ondanks onze vroeg komst toch nogal achteraan zaten. Volgende keer posteer ik mij direct voor de toegangsdeuren!

    antwoord

  • Jolette

    Jolette

    08 juni 2015 op 10:32 |
    Impnerend van begin tot eind
    Super decor dat de verhaallijn alleen maar versterkt.
    Dit moet je gezien hebben!!

    antwoord

  • Marianne

    Marianne

    08 juni 2015 op 09:53 |
    Ik was erbij op maandag 1 juni...Angels of America. Fantastische voorstelling, grote klasse, zeer indrukwekkend. Wij zaten redelijk bovenin en had daardoor mooi overzicht. De voorstelling was lang, maar boeiend, boeiend, boeiend! Wij, 57 en 60 jaar oud, realiseerden ons dat we ons wel bewust waren van aids in de 80er jaren, maar dat we ons nooit hebben gerealiseerd hoe intens, verstrekkend en dramatisch dit voor veel mensen geweest is. De acteurs waren overtuigend, vooral Jacob was formidabel.

    antwoord

  • Hans

    Hans

    05 juni 2015 op 12:53 |
    Was er woensdag bij.
    Zat op de eerste rij.
    Heb niets gezien.
    Heb niets gehoord.
    Heb alles beleefd.
    Overweldigend.

    antwoord

  • Hester Macrander

    Hester Macrander

    02 juni 2015 op 11:47 |
    Gisteravond Angels in America gezien. Prachtig, die aarde. En een hele mooie en leuke speelstijl, met dat vleugje afstand, waardoor er af en toe humor in komt. Helaas zat ik hoog in de zaal en kon ik de mimiek van de spelers onvoldoende zien. Dan is ruim vier uur te veel, dus ik ben na de pauze niet meer terug naar binnen gegaan. Een paar mensen op de rij voor mij ook niet. Publiek; knok dus voor de plaatsen vooraan, of acteurs: hef je hoofd wat vaker op. De mensen bovenin willen jullie mimiek voor zover mogelijk ook kunnen lezen. Anders wordt het te veel tekst, tekst, tekst... Maar lovenswaardige voorstelling, zonder meer.

    antwoord

  • marian maas

    marian maas

    11 mei 2015 op 17:31 |
    Na Giselle in 2013 kon Het Slecht Bewaakte Meisje eigenlijk alleen maar minder zijn... des te groter mijn vreugde toen bleek dat niets minder waar was. Sterker nog, deze keer werd ik zelfs tot tranen geroerd door de slotmonoloog van het natgeregende meisje. Ongelofelijk knap gemaakt weer. Prachtige beelden, elke kip een eigen identiteit, niet alleen door de vindingrijke variatie in kostuum, de een al leuker en mooier dan de ander.De choreografie met duidelijke handtekening van het wonderschone Introdans, opzwepend, gepassioneerd en net als hun jeugdvoorstellingen door volwassenen is de humor nooit ver weg. Prachtige regievondsten. En dat alles met niets, uit het niets, enkel licht en enkele ladders.Onstuimige jongeren, maar ook verstilde jongeren en dat dan weer onder de bezielende leiding van Luteijn. Het kan niet genoeg geprezen worden dat deze voorstellingen gemaakt worden. Twee jaar geleden vond ik het ook al jammer dat de voorstelling maar zo kort loopt en tegelijk vind ik dat ook prijzenswaardig en fantastisch om de vluchtigheid van kunst te accentueren. Wie erbij was heeft ruim een uur lang een volmaakte zeepbel gezien. Dat doen, dat durven, de kortstondigheid zonder ijdelheid in de mooiste kleuren, klanken bewegingen, poëtische woorden,'n intense boodschap, veel teveel om op te noemen, heeft me diep ontroerd, geraakt door de liefde en aandacht waarmee dit Slecht Bewaakte Meisje is gemaakt. Het is jullie weer gelukt iets onvergelijkelijks en onvergetelijks neer te zetten. Met diep ontzag zeg ik opnieuw, dank jullie wel!!

    antwoord

  • Marianne Blokvoort

    Marianne Blokvoort

    02 april 2015 op 09:31 |
    Gisteren in frascati genoten van Angels in America, indrukwekkend en aangrijpend. Ik ben heel benieuwd naar de muziek die werd gespeeld tijdens de voorstelling, hebben jullie hier een lijst van? Ik hoor het graag.

    antwoord

  • Gerard Koolbergen

    Gerard Koolbergen

    26 maart 2015 op 10:54 |
    Goedemorgen.,

    Heb gisteravond jullie prachtige voorstelling gezien in Frascati en wat heb ik genoten op de 1e rij van jullie spel.
    Zoveel tekst, zo veel prachtige indrukwekkende en soms ook heel erg vrolijke woorden.
    Iedereen op de bühne was in zijn rol echt zo fantastisch.
    Heb het 2 jaar geleden ook van Toneelgroep Amsterdam gezien in de Rabo zaal maar door het kleine intieme theater was jullie voorstelling veel intenser en veel indrukwekkender en het einde was WOWOWOW

    Kijk uit naar jullie volgende voorstelling!

    antwoord

  • Wilma

    Wilma

    24 maart 2015 op 23:27 |
    De voorstelling is in mijn aderen gaan zitten. Zaterdag 21-03 heb ik haar gezien en er komen nog steeds flarden boven. Die herinneringen gaan gepaard met diepe bewondering voor de waarden- volle regieopvatting en voor het intense spel, met fysiek ervaren afkeer over de opeenstapeling van drogredeneringen, en met ontroering over de intens voelbare eenzaamheid van de personages, juist omdat dit er niet dik bovenop wordt gelegd. Heel erg knap. Op het puntje van mijn stoel. Het stille besef dat dit respect (wederzijds, omdat het publiek niet onderschat wordt) gedeeld werd met de hele zaal, vergrootte het gevoel van betrokkenheid. Geen kúchje gehoord, ademloze aandacht. Intelligente tekst, en briljante, evident doorleefde regie. De scene waarin twee dialogen tegelijkertijd op de zwarte aarde door elkaar speelden, greep me vol in mijn theaterhart. Ik ben erg blij dat ik er bij ben geweest. Ik dank iedereen die zich voor deze Kunst- uiting ingezet heeft.

    antwoord

  • huub

    huub

    24 maart 2015 op 16:12 |
    Zaterdagavond 21 maart naar Angels in America geweest. Wat een adembenemende voorstelling.Alles wat theater mooi maakt was er. Een tijdloos verhaal,schitterend decor,voortreffelijke acteurs met de juiste spelopvatting, ontroering en (zwarte) humor, kortom het had nog een uur kunnen doorgaan. Waard om 2 keer te gaan zien.Volkomen terecht dat deze Angels in America tot in de zevende hemel is geprezen. Oostpool heeft terecht alle sterren uit de hemel gespeeld.

    antwoord

  • Tineke

    Tineke

    24 maart 2015 op 15:29 |
    Gisteravond ‘Angels in America’ gezien in het Oostpool Theater in Arnhem. Een mooie voorstelling gespeeld door geweldige acteurs. Niets op aan te merken, maar waarom had ik dan het gevoel dat ik iets miste? Dat het mij minder raakte dan anders? Het was de vierde keer dat ik Angels zag. De eerste twee keer in 1996, gespeeld door het Ro Theater. Op weg naar de uitgang na de zeven uur durende voorstelling, bestelde ik meteen opnieuw tickets. Het was zo’n overweldigende, meeslepende ervaring geweest, dat wilde ik nog een keer meemaken.
    Ik borg de Angels in mijn hart en toen Toneelgroep Amsterdam er in 2008 mee kwam zat ik meteen weer in de zaal. Vijf uur duurde de voorstelling, twee uur tekst verdwenen, maar die heb ik eerlijk gezegd niet gemist. ‘Gedreven, bijna bezeten toneelspel’ noemde de Volkskrant het, en dat was inderdaad wat je voor je ogen zag gebeuren.
    Gisteravond dus Oostpool met Angels. Drie uur en drie kwartier duurde de voorstelling. Was dat het misschien waardoor het mij niet pakte zoals de voorafgaande keren dat ik het stuk zag? Er gebeurde veel en het ging snel, was er te weinig aanloop naar teveel dramatische hoogtepunten? Ik weet het niet. Het lijkt me boeiend om de drie teksten te vergelijken, die van zeven, van vijf en van drie uur en drie kwartier. Wat is er verdwenen en ingekort, en waarom? Wat was de winst, wat het verlies?
    En kun je zo maar oeverloos schrappen in een toneeltekst? Kennelijk wel. Bij boeken ligt dat gelukkig anders. Ik stel mij een nieuwe uitgave van ‘Dit zijn de namen’ van Tommy Wieringa voor op halve lengte omdat het de uitgever beter uitkomt. Geen denken aan, maar voor toneelstukken gelden kennelijk andere wetten.
    Evengoed is Angels door Oostpool het waard om gezien te worden.
    Maar mij heeft het wel met een handvol vragen achter gelaten.

    antwoord

  • Corrie

    Corrie

    22 maart 2015 op 21:57 |
    Indringend en meeslepend 4 uur lang tot het bot geboeid !
    Dank aan allen die dit mogelijk hebben gemaakt door het volgen van hun hart.

    antwoord

  • Corrie

    Corrie

    22 maart 2015 op 21:53 |
    Indringend en meeslepend 4 uur lang tot het bot geboeid !
    Dank aan allen die dit mogelijk hebben gemaakt door het volgen van hun hart.

    antwoord

  • Rob Hanou

    Rob Hanou

    21 maart 2015 op 09:52 |
    Wat valt er nog te melden na alleen maar terecht goede recensies. Al snel vergeet je dat je naar theater zit te kijken. Je wordt meegezogen in de werkelijkheid die zich voor je afspeelt, waar je bij bent, onderdeel van wordt. Top cast, top regie. Trots op Oostpool die zoiets mogelijk maakt.

    antwoord

  • Jos Twente

    Jos Twente

    20 maart 2015 op 16:28 |
    Woensdagavond 18 maart Angels of America gezien. Een aangrijpend stuk dat me diep geraakt heeft en echt bij me 'binnengekomen' is. Prachtig spel. Complimenten voor alle medewerkers.

    antwoord

  • Willem de Leeuw

    Willem de Leeuw

    20 maart 2015 op 15:47 |
    dinsdag 17 maart naar "Angels in America" geweest. Wij waren diep onder de indruk! Wat een formidabel spel en wat een interessant stuk. Een topprestatie van alle acteurs, geen uitgezonderd. En ook de regisseur heeft zich bewezen. Hulde aan Oostpool!
    P.S. De voorafgaande inleiding voegde o.i. niets toe: het geluid van de film was onverstaanbaar en de stem van de dramaturge te zwak.

    antwoord

  • jan eikelenboom

    jan eikelenboom

    20 maart 2015 op 08:57 |
    Angels van Oostpool

    De stad ligt er nog afwachtend bij rond half acht in de vroege avond.
    Auto´s parkeren, treinen komen aan, mensen wandelen naar huize Oostpool.
    Het is een Arnhems theaterfeest.
    De première van Kushner´s Angels in America in de regie van Marcus Azzini.

    De zaal vult zich met nieuwsgierigheid en een beetje angst voor vier uur theater.
    Het toneel is een bak zwarte grond die de actrices en acteurs steeds meer besmeurd en medeplichtig maakt.
    Licht daalt af in de vorm van wit zand.
    Een engel laat haar voetsporen na.

    Mensen hebben lief, zijn naakter dan hun bestaan.
    Ontkenning in toonaarden.
    De dood grijpt om zich heen.

    Tijd bestaat niet uit vier uur maar uit de late jaren tachtig.
    Ik wordt meegesleurd in medemenselijkheid.
    Naast me kucht iemand ongemakkelijk.
    Tranen biggelen over mijn wang.


    Jan Eikelenboom

    antwoord

  • Monika

    Monika

    17 maart 2015 op 11:43 |
    Angels in America. Fantastische voorstelling!

    antwoord

  • Angels in America 12-3-2015

    Angels in America 12-3-2015

    17 maart 2015 op 07:47 |
    Afgelopen donderdag naar Angels in America geweest. Een indrukwekkende voorstelling vol waanzinnigheden en aparte karakter in de voorstelling. Erg vermaakt, soms serieus en soms ook humoristisch!

    antwoord

  • Kees Posthumus

    Kees Posthumus

    16 maart 2015 op 21:59 |
    Op vrijdag 13 maart zag ik Angels in America in de laatste try-out. Ik was diep onder de indruk. Ik ben het eens met de recensies: wat een ongelooflijk sterke cast. Vooral ook het stille spel, overtuigend op alle niveaus. De steeds vuiler wordende acteurs, in de turfmolm, een krachtig beeld van een origineel en geweldig mooi decor. Soms vond ik de tekst behoorlijk onbegrijpelijk, maar het spel maakte dan veel goed. De manier waarop de acteurs hun vak verstaan dwingt respect af en de zeer doordachte regie ook. Op details heb ik wel vragen en twijfels, maar voor het grote geheel maak ik een diepe buiging en neem ik mijn petje af.

    antwoord

  • Marleen

    Marleen

    16 maart 2015 op 08:59 |
    He-le-maal terecht: 5 dikke sterren in de Volkskrant voor Angels in America. Ga dat zien, ga dat zien, mensen!

    antwoord

  • Hillebrand en teeuwen

    Hillebrand en teeuwen

    15 maart 2015 op 17:23 |
    Wij zijn 10 maart geweest. Inderdaad prachtige voorstelling met goed spel. Verveelt geen moment, maar na 4 uur ben je wel heel blij dat je je benen weer mag strekken

    antwoord

  • Ans Arnhem

    Ans Arnhem

    13 maart 2015 op 23:42 |
    12 maart try out gezien.
    gaat dit zien, gaat dit zien!
    Een geweldige regie, fantastisch spel van alle acteurs en de tekst houdt je letterlijk een spiegel voor.
    Tijdsduur heeft mij geen moment gestoord.

    antwoord

  • Anna

    Anna

    12 maart 2015 op 20:12 |
    Niet veel toe te voegen aan de voorgaande reacties op de try-out van 'Angels in America'. Ook ik heb zeer veel bewondering voor de prestatie die de acteurs neerzetten. Maria Kraakman zou ik graag nog extra in het zonnetje willen zetten, onweerstaanbaar spel!

    antwoord

  • Henk

    Henk

    12 maart 2015 op 16:35 |
    Fantastische voorstelling, geweldig geacteerd, die je in zijn greep houdt tot de laatste minuut. Enorm respect voor de acteurs die zich door het voorval van een onwel geworden meneer niet uit het veld lieten slaan. Dat door dit oponthoud er mensen de zaal voortijdig moesten veel;aten om de laatste trein te halen is jammer maar begrijpelijk. Ook hier weer respect voor de acteurs die zich hierdoor niet uit het veld lieten slaan.

    antwoord

  • Mike

    Mike

    12 maart 2015 op 16:01 |
    Na afloop van een try-outvoorstelling van Angels In America wordt eens temeer duidelijk dat de kracht van Oostpool ligt in het verschuiven van de relevantie van bestaande stukken (ogenschijnlijk verankerd in hun eigen tijdsgeest) naar het hier en nu. Door de universele thema's van klassieke voorgangers te vertalen naar modern theater. Door het anekdotische met lef te veralgemeniseren om daar vervolgens zeggingskracht (en bestaansrecht) aan te ontlenen. Wellicht dat daarom de grote toneelacteurs van nu zich aan de toneelgroep blijven verbinden.

    Angels in America schuwt de grote thema's niet maar danst moeiteloos om clichés heen wanneer zij het hartverscheurende vermengt met het humoristische. Onder een regie die effectiviteit boven gekunsteldheid stelt en in een sobere opstelling (met reflecterende en vervormende spiegels, verblindend heilig licht en besmeurende aarde), krijgen de acteurs alle ruimte om hun personages tot leven te brengen. Het complete gezelschap levert hoogstaand spel, met de doorleefde rollen van Baltus, Van Der Valk en een onnavolgbare Derwig voorop.

    Wellicht dat het draaiboek naar het einde wat focus verliest doordat er steeds meer abstractie in de dialogen sluipt in plaats van de essentie uit het verhalende te laten spreken, vooral wanneer sommige scenes wat repetitief en diffuus aandoen op een toch al niet geringe speelduur.

    Desalniettemin levert Azzini een actuele voorstelling die Grote Thema's als leven en dood, haat en liefde, emancipatie en discriminatie, vriendschap en isolatie nagenoeg perfect weet terug te brengen tot personages die hun eigen tijdsgeest ontstijgen. Angels in America ontroert met overgave en durft te confronteren, zoals modern theater betaamt.

    N.B. Het is zeer spijtig te merken dat sommige bezoekers zich leken te hebben verkeken op de speelduur en voortijdig de zaal verlieten. Wederom alle respect voor de acteurs die zich daardoor - en door het akkefietje met de man die onwel werd - niet van de wijs lieten brengen.

    antwoord

  • Hilda Wartena

    Hilda Wartena

    12 maart 2015 op 15:12 |
    Gisteravond een try out van Angels in America gezien...indrukwekkend en ik werd moeiteloos meegenomen, terug in de tijd die ik me nog goed herinner, maar ook in de eigentijdse (on)menselijkheid. Dank aan Marcus, dank aan alle spelers, dank.

    antwoord

  • Marion

    Marion

    12 maart 2015 op 15:01 |
    Op 10 maart eerste try out gezien van Angels in America !
    Try- out ? zo leek het niet.
    Dus: Gaat dat zien !
    Een klassieker uit de jaren 90, een topcast , een ( fysieke) acteerprestatie voor alle spelers en regie van formaat.
    Alleen maar lof voor regisseur en spelers.

    antwoord

  • Marja van Tooren

    Marja van Tooren

    12 maart 2015 op 14:10 |
    Gisteravond naar de Vriendenavond van Angels in America geweest. Wat een fantastische toneelavond met top acteerprestaties. We hebben er weer erg van genoten.
    Nog even een organisatorische opmerking: voor de introductie moesten we al om 18.45 uur aanwezig zijn en om even over 19.00 uur was de uitleg klaar. Toen hadden we nog bijna een half uur voordat de voorstelling begon. Misschien voortaan iets strakker plannen, zodat er op een doordeweekse dag iets meer tijd is om even wat te eten. Hartelijke groet en tot een volgende keer. Marja

    antwoord

  • Ilse Peeman

    Ilse Peeman

    12 maart 2015 op 14:10 |
    Ik heb woensdag 11 maart Angels in America gezien en erg genoten van de avond. Het verhaal en de spelers hadden me vanaf het begin tot het eind in de greep. Ondanks de onderbreking! Ik ken het toneelstuk redelijk goed en was erg verrast door de dimensie die de kleine zaal en de vlakke vloer aan het verhaal gaf. Een mooie avond!

    antwoord

  • Wim

    Wim

    30 januari 2015 op 12:07 |
    Op 22 januari de Onrendabelen gezien. Indringend stuk met ook veel humor. Heel goed gespeeld. Ga zeker naar de volgende delen van de trilogie.

    antwoord

  • Uwe en Jan

    Uwe en Jan

    28 januari 2015 op 20:22 |
    We hebben we gisteren genoten van "Beschuit met muisjes"! Boeiend vanaf het begin en prima gespeeld. Gelukkig geen pauze en wat een leuke muzikale momenten!
    Dank voor een heerlijke avond!

    antwoord

  • willem norde

    willem norde

    28 januari 2015 op 13:49 |
    zaterdagavond "De Onrendabelen" gezien. Veel gelachen terwijl je er niet vrolijk van wordt: rauw en ranzig! Hoe dicht komt dit bij situaties die echt voorkomen (in Nederland)? Ik heb genoten van het sublieme spel van de acteurs die zich letterlijk blootgaven. De sex had trouwens wel een tandje minder gekund, zodat er wat meer te fantaseren overbleef .....

    antwoord

  • Ineke

    Ineke

    28 januari 2015 op 08:53 |
    Gisteren "beschuit met muisjes gezien".
    Helaas een grote tegenvaller. Het was vaak meer een klucht dan een komische tragedie. Veel totaal overbodige effecten, met als hoogtepunt de keiharde muziek in het tweede bedrijf. Zonde van de duurbetaalde kaartjes

    antwoord

  • Annemarie

    Annemarie

    27 januari 2015 op 21:16 |
    We zijn net terug van "Beschuit met muisjes". Eerder de zaal verlaten, kwam geen eind aan en dat zonder pauze! Humorloos, plat, chaotisch en slecht geacteerd (muv oma). En belachelijk veel geld voor een kaartje betaald.

    antwoord

  • Hilda Wartena

    Hilda Wartena

    26 januari 2015 op 13:11 |
    Ik kon nog net twee kaartjes bemachtigen voor de onrendabelen, afgelopen vrijdag 24 jan. En blij dat dat gelukt is! Ik heb gelachen en gehuiverd tegelijk. Wát een spel en wát een leven.Dank aan iedereen bij OOstpool!

    antwoord

  • Hester Macrander

    Hester Macrander

    24 januari 2015 op 11:27 |
    De Onrendabelen gezien. Ik ben heel blij dat Oostpool inderdaad theater maakt dat gaat over onze tijd en niet alleen over de eigen kring in onze tijd. Oostpool maakt met deze voorstelling waar ze zegt te doen: verbinding maken met de tijd waarin we leven. Bovendien is het ook nog eens goed theater. Buitengewoon goed spel van Chiem Vreeken en ook zeer goed spel van Noël S. Keulen. Goede tekst, sterk plot, mooie vormgeving, wow! Wel wat te grof op seksueel gebied, hoewel het wel functioneel was. Zeer benieuwd naar de volgende twee delen van dit drieluik.

    antwoord

  • joke van der hulst

    joke van der hulst

    21 januari 2015 op 12:59 |
    Beste mensen,

    Levenslang al interesse voor Heijermans.
    Las alle toneelstukken en de biografie.
    Vol verwachting ging ik gisterenavond naar
    de Haagse Schouwburg.
    Ook het thema sprak me, als bijstandgerechtigde, aan. Grootmoe speelde goed. Heb wel genoten al
    vond ik het geen topper. Waarom die harde muziek
    en wat was de bedoeling van die fopneuzen?
    Overigens was dit het allereerste toneelstuk wat ik
    van jullie toneelgroep zag. Hartelijke groet

    antwoord

  • Hans

    Hans

    20 januari 2015 op 22:47 |
    Vanavond De Onrendabelen beleefd.
    Heb gelachen en gehuild.
    Ben 2 uur meegenomen in een wereld die ik niet kende.
    Ben er nog stil van.
    Zonder uitzondering geweldig geacteerd .
    Zal mijn leeftijd zijn, maar ik herkende een jaren 70 Kees van Kooten
    Jullie verdienen volle zalen met dit stuk.
    Een blij verrast mens.

    antwoord

  • Henk van Aalten

    Henk van Aalten

    20 januari 2015 op 08:36 |
    Op 16 januari de Onrendabelen gezien. Dit hakt er in en laat je verslagen en ontroerd achter.
    De uitzichtloosheid van het gezin, de (goedbedoelde) machteloosheid van de hulpverlening.. Perfect gespeeld.

    antwoord

  • ton kloppenburg

    ton kloppenburg

    19 januari 2015 op 19:16 |
    Op 8 januari j.l. de Onrendabelen gezien.
    Perfecte presentatie, die duidelijk laat zien waartoe je kan afzakken als de maatschappij je nog maar weiniog te bieden heeft.

    antwoord

  • Jan Rietveld

    Jan Rietveld

    19 januari 2015 op 14:48 |
    Op 8 januari j.l. de Onrendabelen gezien.
    Perfecte presentatie, die duidelijk laat zien waartoe je kan afzakken als de maatschappij je nog maar weiniog te bieden heeft.
    Succes met de twee volgende afleveringen van dit drieluik!

    antwoord

  • kees mak

    kees mak

    18 januari 2015 op 16:26 |
    Ik heb een heftige, schokkende voorstelling gezien.Uitvergroot,herkenbaar,goed en geloofwaardig gespeeld,licht en zwaar tegelijk. Blijft hangen. Eén ding waar ik me aan stoorde,ook omdat ik hulpverleners in de jeugdzorg opleid en die wereld ken. De rol van Hansje vond ik zo clichématig neergezet, makkelijk en op het effect. Zo jaren 70/80. Alsof die hulpverleners nog altijd zo werken.

    antwoord

  • Gemma

    Gemma

    17 januari 2015 op 21:57 |
    vanavond eerst heerlijk gegeten, zuukool met spekjes, worst etc. daarna de voorstelling de onrendabelen gezien. Goed geacteerd en uitvergroot. Leuk concept hapje eten en voorstelling, was gezellig, bedankt.

    antwoord

  • Latifa Hassell

    Latifa Hassell

    14 januari 2015 op 15:00 |
    Op 13 januari naar de Onrendabelen geweest. Voor de voorstelling gratis stampot gegeten bij Huis Oostpool, het was heerlijk! Ook een leuke manier om andere mensen tegen te komen en in gesprek te gaan over theater en de verschillende voorstellingen van toneelgroep Oostpool.
    Om 20.15 start de voorstelling en het was fantastisch. De Onrendabelen was een combinatie van humor en realisme. Deze voorstelling laat zien hoe moeilijk gezinnen het hebben in achterstandswijken, maar ook hoe moeilijk ze hulp willen accepteren en daadwerkelijk in kunnen zien dat ze ook hulp nodig hebben. Dit gebeurd in de Nederlandse samenleving ook. Lastig om dit te beseffen als je zelf niet uit zo'n milieu afkomstig zijn. Je kan dus naar deze voorstelling kijken met een serieus blik, maar ook met een humoristisch blik. Weer prachtig gedaan door Oostpool!

    antwoord

  • Marjan

    Marjan

    14 januari 2015 op 11:48 |
    10 januari "De Onrendabelen" gezien. Indrukwekkend stuk, goed gespeeld. Raad het iedereen aan te gaan kijken.

    antwoord

  • Jan vd meer

    Jan vd meer

    14 januari 2015 op 10:53 |
    Gisteravond, 13 januari 2015, Beschuit met muisjes gezien in Schouwburg Tilburg. Geweldig. Zo moet je dit onderwerp op toneel laten zien. Topprestatie.

    antwoord

  • Wim de Boer

    Wim de Boer

    12 januari 2015 op 19:37 |
    Heijermans in jubileumjaar geeert met "Beschuit............"

    Schaamteloos & Nietszeggend. ,

    Zeer matig spel, beter doen of laten ?

    antwoord

  • Nico Tronchet

    Nico Tronchet

    12 januari 2015 op 14:12 |
    Zo'n 40 jaar; elk seizoen zo'n 25 producties bijwonen. In die kleine 1000 producties 2 maal eerder de zaal voortijdig verlaten.
    Na 10 minuten sloeg de verveling toe, maar je wilt niet gelijk de zaal uit lopen. Geef alles een kans ! Echter toen rond 21.35u. al 14 mensen de zaal verlietern zijn wij ook maar opgestapt, met nog 5 mensen in ons kielzog !
    Wees maar blij dat er geen pauze was !
    Hoe kun je zo'n tekstueel sterk stuk zo verknallen !

    antwoord

  • ed Reijmers

    ed Reijmers

    12 januari 2015 op 09:26 |
    Ook bij mij blijft deze voorstelling door mijn hoofd gaan. De scenes met seks waren in mijn optiek te heftig vorm gegeven, dat kan anders.....laat je publiek NIET ALLES ZIEN maar laat dit over aan iemands persoonlijke verbeelding.
    De spelers vonden wij grandioos spelen, zeer doorleefd.Een voorstelling die niet zo snel vergeten en we zien uit naar de delen 2 en 3.
    Wat moet je met zo'n groep mensen in hufteraangepaste container....zijn ze ergens mee te "HELPEN" ?

    antwoord

  • Jos

    Jos

    10 januari 2015 op 21:27 |
    Vanavond halverwege Beschuit met muisjes de zaal uitgelopen op het moment dat de acteurs eten spugend en rollebollend over het toneel kropen.
    Slecht geacteerd, slecht te verstaan en bijzonder flauw. Het was geen klucht en geen toneelstuk.
    Zonde van het geld.

    antwoord

  • anne

    anne

    09 januari 2015 op 19:33 |
    De Onrendabelen.

    Toneelgroep Oostpool, Huis Oostpool te Arnhem.

    Leuk! ..Gisteren avond mocht ik met mijn oudste zoon lekker naar een toneelvoorstelling..
    Op uitnodiging van de voedselbank, waar mijn zoon met veel plezier vrijwilligerswerk doet.
    Lekker! Omdat er voorafgaande de voorstelling zuurkool met spek geserveerd werd in de 'eetkeuken' van Huis Oostpool.
    'Leuk' konden wij het stuk niet betitelen.
    Het spektakel ging over een gezin die in een 'hufterproof'container aan de rand van de afgrond woont, vergeven door drank, sex, drugs en nee, geen rock-'n-roll.
    Dat is wel even andere koek, dan de zijige afgelikte boterham van de klucht!
    We zaten met de neus op het toneel, wisten niet of er interactie verwacht werd van het publiek.
    Dit was tenslotte geen poppenkast .
    Zo shockerend was de straat taal, de scènes, waar zelfs bij mij het plaatsvervangende schaamrood naar de kaken vloog!
    Over nieuw leven en dood.
    Over wel willen maar niet kunnen, wel kunnen maar niet willen.
    De spelers trekken niet alleen hun kleren uit, maar keren zichzelf binnenste buiten, zo indrukwekkend, dat alleen de rauwe ranzigheid overblijft.
    Zo mooi, zo puur gespeeld dat het plakt en schuurt langs je zenuwen.
    Het publiek achterlatend in ademloze stilte.
    Bijna niemand die als eerste applaudisseren durft.
    Lag het aan de leeftijd van de(meeste) vrijwilligers?
    Er werd een woordje gesproken..."Heftig!"

    Wil je echt toneel zien? Wat maar blijft rondspoken in je hoofd?
    Toneelgroep Oostpool speelt nog tot 24 jan. in Arnhem.
    Wij gaan zeker naar het vervolg van deze drieluik!
    Het deed ons wat!
    Ik heb er slecht van geslapen.

    antwoord

  • Marij en Henk

    Marij en Henk

    08 januari 2015 op 21:04 |
    Gisteravond genoten van "beschuit met muisjes" in theater De Veste. Goed gespeeld, goed verstaanbaar en met veel humor gebracht. De regie was super. Teun Luijkx was als Groomoe geweldig. Ook Maud Dolsma die we kennen als Fleur was bijna onherkenbaar. Knap stukje werk Maud, onze complimenten. Dit is voor mij de 2de voorstelling van toneelgroep Oostspool(wachten op Godot was de 1ste) en is mij wederom goed bevallen. Wij hebben een heerlijke theateravond gehad en veel gelachen. Het enige dat wij niet begrepen waren de aangeplakte neuzen. Verder was de grime uitstekend gedaan. Chapeau toneelgroep Oostpool en Joeri Vos. Succes bij de volgende productie. Hartelijke groet en graag tot een volgende keer, Marij en Henk

    antwoord

  • Corrie

    Corrie

    14 december 2014 op 19:11 |
    Piramidaal goed!
    Wat hebben we ongelofelijk genoten van jonge, goede acteurs die allen hun karikatuur,mede dankzij de kunstzinnige grime, groots wisten neer te zetten.Heijermans heeft ons middels Joeri Vos laten lachen en ontroeren.

    antwoord

  • Sandra

    Sandra

    14 december 2014 op 17:50 |
    Met een vriendin naar the immortals geweest. Wat een teleurstelling. We hadden verwachtingen van Oostpool, maar dit was echt zo erg. We hebben ons enorm geërgerd en zijn ook eerder weggegaan. Het onderwerp was interessant maar de manier waarop dit werd neergezet was enorm plat, erg jammer om hier tijd en geld in te steken. Ik zou iedereen afraden om te gaan.

    antwoord

  • Van Wageningen

    Van Wageningen

    12 december 2014 op 20:44 |
    Beschuit met muisjes viel niet mee. Veel te veel lawaai. Vaak nauwelijks verstaanbaar. Daarnaast ontbrak de voor mij zo kenmerkende fijnzinnigheid van Heijermans geheel. Jammer dat het stuk zo de mist in ging.

    antwoord

  • Martien Vogelezang

    Martien Vogelezang

    10 december 2014 op 13:20 |
    Recensie The Immortals, Toneelgroep Oostpool,
    Theater ah Spui, Den Haag, 20 nov 2014.
    Deze keer is Zaal Twee leeg zonder tribune.
    De ruimte is ingedeeld met een bouwsel van aluminium kaders .
    Rondom bankjes voor het publiek, in het midden vier
    ruimtes van twee bij drie meter aan een met aan elke buitenzijde
    telkens vier monitoren, naast elkaar, iets boven ooghoogte
    voor het publiek. De vier ruimtes zijn met luxaflex, lamellen
    of rolgordijntjes gescheiden.
    Vier acteurs hebben ieder een eigen kamertje waarin
    een onvoorstelbare bende aan spulletjes, kleding,
    speeltjes en veel webcam-compu-techniek waarmee zij
    aan de gang gaan.
    Aan de gang alsof een webcammer vanuit
    de schijnbare beslotenheid van haar twee bij drie
    kamertje zichzelf aan alle belangstellende internetters,
    de wereld, wil laten zien. Aankleed- en ontkleedpartijen,
    slimme proefjes, installatiewerkjes, schminkwerk,
    bindwerk, plakwerk alles gericht op de kleine
    groothoekcameras direct voor het publiek
    zichtbaar op de monitoren.
    Alles live op monitor en tegelijk ook in de vier ruimtes half zichtbaar
    door gordijntjes inclusief de live-geluiden en -geuren.
    Op de achtergrond loopt een geluidsband die herkenbare
    teksten en geluiden van YouTubeProducties aangelengd
    met technische geluiden, tikken, ruisjes, brommen, tuutjes etc. weergeeft.
    Het geheel lijkt geïmproviseerd maar is het persé niet,
    met een duidelijk begin een finale en een aantal middenstukken
    heeft de voorstelling een zorgvuldig samengestelde opbouw.
    Omschrijven wat er allemaal speelt en gebeurt is eigenlijk
    ondoenlijk. Het is makkelijker aan te geven wat er niet is.
    Meest ingrijpend is het gebrek aan schoonheid, aan esthetiek:
    alles gaat zoals het gaat direct via webcam de wereld in.
    Dan is er het gebrek aan decorum:
    alles lijkt te mogen en te kunnen, veel huid en haar
    en kleding aan en uit, masker op en over, scherp en
    onscherp, belasten, ontlasten, betasten, kleur afgewisseld met zwartwit.
    Opvallend is het gebrek aan maat: een veelheid
    aan spulletjes en trucjes die worden ingezet.
    Allermooist is het gebrek aan begrijpelijkheid:
    vier acteurs in aparte kamertjes echter met flinter
    dunne scheidingen tussen elkaar en het publiek,
    presenteren zich direct via webcam aan het publiek
    dat in de nabijheid op drie meter afstand zit
    met de meest waanzinnige acties.
    Acties die met de vier monitoren naast elkaar
    de doordachte opbouw laten zien.
    Met de begeleiding van de geluidsband ontwikkelt
    zich een toon een sfeer van continuïteit, van eindeloosheid.
    De vier acteurs springen met hun acties van het één
    naar het ander, de geluidsband zorgt voor de verbinding
    tussen de vier beeldprojecties uit de webcam-kamertjes.
    Met een veelsoortigheid aan geluiden en tempi,
    plaatst dit al het beeldwerk op of in de richting van ons
    oneindige netwerk van het internet, naast de echtste
    werkelijkheid in Zaal Twee met rondom publiek
    dat alles ziet, hoort en ruikt.
    Ongecensureerd vastgelegd en in zijn geheel naar buiten
    gebracht als een viervoudige berg van creativiteit
    die zonder noodzaak of verbetering door de webcam wordt geperst.
    Het alles dat vooral bestaat uit tactiel werk
    van de acteurs. Het precieze gevoel dat net als de exacte geur
    niet door de monitor weergegeven kan
    worden maar direct door de kijker wordt ingevuld bij het beeld en geluid.
    De voorstelling vindt een einde in drie live-beelden van gezichten
    die met zwart geschminkte ogen in camera kijkend,
    zichzelf via de webcamera tonen aan de buitenwereld.
    Als een mini-en-intiem-internet waar het zou kunnen ontsnappen
    aan de onbekendheid, de vergetelheid, de erkenning.
    De finale wordt ingezet als de vier acteurs direct uit
    hun kamertje stappen en tussen het publiek plaats nemen en
    kijken naar de …. „herhaling".
    Het eindigt wat internettyficieel met
    extra geluid > licht uit >
    beeld op zwart >
    blauw weer aan> een passend
    welverdiend applaus
    voor The Immortals.

    antwoord

  • Pieter Walraven

    Pieter Walraven

    10 december 2014 op 09:15 |
    Dit lijkt me nu ineens een valkuil. Virtueel reageren op THE IMMORTALS (Frascati, Amsterdam, 9 december 2014), een stuk waarin juist de zelfetalering in virtuele wereld van het internet kritisch wordt onderzocht. Ik kijk deze ochtend een moment net zo wanhopig naar mijn scherm als de acteurs gisteren de camera inkeken in de laatste scènes van de voorstelling.
    Teken dat het indruk gemaakt heeft. Een beleving deze voorstelling.

    antwoord

  • Aart Klos

    Aart Klos

    08 december 2014 op 10:58 |
    Zaterdagavond in Deventer Schouwburg 'Beschuit met muisjes'gezien. Prachtig kijkspel, wat nog mooier zou zijn geweest als ik er ook maar iets van had verstaan. Geluid was abominabel slecht. Zag een week eerder 'De Verleiders' in zelfde theater. Daar geen woord gemist. Lag dus niet aan mij of aan de zaal

    antwoord

  • Bianca

    Bianca

    29 november 2014 op 14:25 |
    Jullie speelden geweldig in "Beschuit met muisjes"...Ik had een fijne avond, ofschoon niemand om mij heen in de lach schoot en sommige mensen voortijdig de zaal verlieten...juist door de contrasten en het absurde gedrag -vanwege hebzucht- is het nog steeds een actueel stuk. Knappe regie!

    antwoord

  • Peter

    Peter

    29 november 2014 op 11:40 |
    Ik heb genoten!

    antwoord

  • Steven Schmidt

    Steven Schmidt

    29 november 2014 op 11:16 |
    Op vrijdag 28 november hebben mijn vrouw en ik het toneelstuk Beschuit met muisjes gezien. Wij vonden het verhaal echt voor deze tijd met al de geldgraaiens om ons heen. We begrijpen dan ook niet waarom er een mengeling wordt gemaakt tussen oude tijd en nieuwe tijd. Wij zouden het verhaal helemaal in deze tijd plaatsen dus geen Frankrijk maar een streek in Nederland, voornamen van deze tijd, euro's inplaats van guldens en de breedsprakerigheid uit verleden vervangen door de taal van nu. Wat ook niets toevoegde waren de neuzen, rode wangen, ouderwetse kleren kortom het uiterlijk. Niet lachwekkend en vooral storend.

    antwoord

  • Trijntje Gosker

    Trijntje Gosker

    13 november 2014 op 22:46 |
    Vanavond de try out in het Spiegeltheater in Zwolle gezien. Een beetje met gemengde gevoelens. De vrouw in de scootmobiel was briljant en ook Polly, de kreupele jongen en de dochter speelden erg goed. Belangrijkste tip: Laat het een open einde blijven! Polly verdwijnt achter de glazen deuren en dan vraagt iedereen zich af of .... Dan heb je namelijk iets om over na te praten. Nu werd het stuk dichtgetimmerd. Nog wat tips: verkort het geheel en vooral de monologen aan het begin. Articuleer beter. We zaten achterin en hebben veel tekst niet kunnen verstaan. Er werd vooral in het begin te snel gesproken, en zonder stiltes. Regelmatig bekroop me het gevoel op de toneelavond van onze wijktoneelclub te zijn: iedereen mag zijn kunstje doen. Toch heb ik geapplaudisseerd na afloop. Vooral omdat ik denk dat het een heel mooi stuk kan worden. Dus: succes op de première! Hartelijke groet, Trijntje

    antwoord

  • Cor van Dijk

    Cor van Dijk

    13 november 2014 op 08:18 |
    Hallo,
    Ik vind uw groep prima spelen, maar het stuk zoals zaterdag opgevoerd in Zutphen was echt niet om aan te zien. Ik moest bijna overgeven van de walgelijke kapitalisten die daar een arm mens compleet uitschakelden, en dat alleen om geld.
    Bah wat een tuig zeg.......ik heb dan oom heel hard BOE geroepen, in plaats van mijn applaus.
    Ik moet zeggen het luchtte mij op dat ik dat heb gedaan.
    Dit stuk leent zich niet voor een toneeluitvoering in mijn ogen.
    Maar nogmaals uw uitvoering was perfect.

    Groet

    antwoord

  • henny sprong

    henny sprong

    12 november 2014 op 08:26 |
    Gisteren waren we in Wageningen bij Beschuit met muisjes. Het was humorvol en herkenbaar. Het was een try out en daarom een paar opmerkingen: in het tweede deel kan wel een stukje vervallen (herhaling van zetten). De spelers schreeuwen wel erg hard en daardoor werd het onverstaanbaar.De discomuziek was veel te hard, zeker voor oudere mensen en die waren er veel.

    antwoord

  • Hans

    Hans

    06 november 2014 op 22:59 |
    Vandaag The immortals gezien in Utrecht: Geniale voorstelling! Treurige mensen, gesampled, gemixt en gemonteerd tot een fascinerende collage. Mooi van lelijkheid en ook wel beangstigend. Kunnen we nog ontsnappen aan dit soort eenzaamheid?

    antwoord

  • p.hoftijzer

    p.hoftijzer

    28 oktober 2014 op 07:57 |
    Hallo,

    Ik ben met mijn moeder naar The Immortals geweest.
    Het idee om de beeldtaal van het nu in deze voorstelling/installatie heeft naar onze mening de plank mis geslagen. Door bijna een karikatuur te geven van youtube (instructie)filmpjes, die merendeels achter de luxaflex werden gespeeld, en zichtbaar waren op de 4 beeldschermen, gaf een voor ons verkeerd en minachtend beeld en onprettige sfeer van de hedendaagse beeldtaal.
    Dit zou natuurlijk de bedoeling zijn geweest van de voorstelling, maar het heeft ons alleen ergernis gegeven.
    Ik hoop dat er meer gedaan kan worden met een mogelijk statement of mening over hoe jullie de beeldtaal van het heden zien, zodat het gesprek achteraf daar over zou kunnen gaan en niet over de uitvoering van de ranzige over de top beelden.

    antwoord

  • Margo

    Margo

    21 oktober 2014 op 18:25 |
    Afgelopen vrijdag met een vriendin naar The Immortals geweest. We zijn, net zoals meerdere mensen,voortijdig weggegaan. Na vijf minuten vonden wij de opgenomen beelden, geprojecteerd op schermen van allerlei verschillende drollen, tampons, gore voeten en andere vunzigheid wel genoeg. Het punt was gemaakt, maar helaas bleef het hierbij middels een eindeloze herhaling.

    antwoord

  • Harma

    Harma

    25 september 2014 op 09:44 |
    Blanco ben ik de voorstelling ingegaan. Niets wist ik van het leven van Patti Smith en Mappletoorp.
    De eerste minuten vroeg ik mij dan ook af waar ben ik in terecht gekomen. Toch heeft het stuk mij gegrepen en heb ik met veel aandacht de voorstelling gevolgd. Soms vind ik het verwarrend dat de rol van Patty door twee mensen gespeeld werd maar aan de andere kant ook boeiend.
    Thuis heb ik nog wat huiswerk gedaan en de muziek van Patty beluisterd en de foto,s van Robert bekeken. Een mooie boeiende avond.

    antwoord

  • Kees Taal

    Kees Taal

    24 september 2014 op 19:55 |
    Genoten van "Just Kids" Jonge mensen die hun plaats in de wereld zoeken & dromen. Ik ga zeker het boek lezen

    antwoord

  • Paul Bingen

    Paul Bingen

    24 september 2014 op 19:33 |
    Formidabele voorstelling!
    Ik was echt diep geraakt door de voorstelling. Koud water was ook al zo goed.
    Ik heb me voor genomen geen voorstelling van Oostpool meer te missen!

    antwoord

  • ellen

    ellen

    24 september 2014 op 19:09 |
    afgelopen zaterdag naar de laatste voorstelling van 'they are just kids' geweest. van het begin tot het eind op t puntje van m'n stoel gezeten. al vanaf horses ben ik een fan van patti smith, en ook het werk van mapplethorpe bewonder ik. in 1988 ben ik naar zijn tentoonstelling geweest in het stedelijk. heel mooi om in deze voorstelling meer van hun jaren samen te zien. maar vooral prachtig hoe deze jonge acteurs met zoveel lef en overtuiging dat over weten te brengen. voor mij de meest ontroerende voorstelling die ik in lange tijd heb gezien!

    antwoord

  • Marjon Zomer

    Marjon Zomer

    23 september 2014 op 15:15 |
    Klapwieken

    Acclimatiseren kost tijd. Het was alsof ik midden in een scene terecht kwam van een film waarvan ik het verhaal niet kende. Een ander verenpak, zo voelde het. Het duurde even voor ik het binnen kon laten komen. De overgang van de scheurende gitaar naar zich op het podium omkledende spelers gaf de geloofwaardigheid, gek genoeg, een enorme boost. Je moest ze wel omarmen.
    Momentopnames uit het leven gaven een inkijkje in hun diepste emoties. Het maakte dat ik me bijzonder voelde. Ik mocht dit meemaken. Ze wilden dit precaire met mij delen. Het integreren van originele beelden en muziek, en het om de beurt bedienen van het mengpaneel, bracht authenticiteit. Met gepaste afstand voelde ik mee.
    Het grootse en meeslepende en kwetsbare van de drang naar erkenning zag je in het kleine. Gezichtsuitdrukkingen, even vastpakken, handen in het haar, lijfelijk afgewend zijn. Ik voelde de stroefheid van de eerste slagen van de vlerken die wilden vliegen. Bange kleine vogeltjes met een grote bek.
    Het voelde vertrouwd. Het gedwongen ontworstelen van het juveniele en het conflict van het botsen met volwassenheid. Het gezien willen worden. Op waarde geschat. Uit het nest kruipen en tijdens de eerste vlucht een harde landing maken.
    De zucht naar erkenning plaatsten ze buiten zichzelf. De kunstenaars, de omgeving, de clubs, elkaar. Het eeuwig zoeken naar pieren.
    Ik zat daar en zag mezelf. Vleugellam. Het schudde me door elkaar. Zonder dat ze het wisten brachten ze mij vooruit. Leerden ze me dat mijn spanwijdte begrensd is maar het luchtruim groot. Groter dan ik dacht. Ik keek met andere ogen. Najagen van bevestiging is jezelf op achterstand zetten. Herkenning is erkenning. Inzichtelijk werd de noodzakelijke zoektocht. Het eerste echte vliegen. Ik verschoof naar het puntje van mijn stoel. Absorbeerde iedere blik, beweging, elk gebaar. Het onderscheid tussen kijken naar en opgenomen worden door viel weg. Een lineair lopend verhaal van getormenteerd zijn en tegelijkertijd worstelen met aanvaarding.
    Ik was zij, zij waren mij.
    De opsommende feitelijkheden aan het einde plaatste me terug in de tijd. En gaf het onvermijdelijke van het tijdelijke extra zwaarte. En als vanzelf werd het verlies ook van mij.
    Het licht ging aan. Het applaus was evenredig aan de merite.
    Ik fietste, nee vloog, met de wind in mijn haren naar huis.





    Marjon Zomer

    antwoord

  • Yoshua

    Yoshua

    19 september 2014 op 23:17 |
    Het was een paar minuten inkomen, maar al snel zit je compleet in het verhaal. Prachtige, maar vooral krachtige teksten. Acteurs schakelen goed in focus en de lange lappen tekst zijn door de vele schakels ongewoon goed en levendig te volgen. Het was naar mijn mening net te lang, doordat er soms wat te veel werd afgedwaald. Decor werd ten volste benut. Matthijs zet met volle geloofwaardigheid vele rollen in kortere tijd weer. Marcus Azzini zet een nieuw succes neer.

    antwoord

  • Frans Henk

    Frans Henk

    19 september 2014 op 10:50 |
    Gezien op 18 september. Fantastische spelers en alle lof voor spel en interactie. Geweldige voorstelling maar zou nog veel beter kunnen qua regie. Lappen tekst dragen niet altijd bij aan intensiteit van de voorstelling. Regie had hier moeten ingrijpen en kritischer moeten zijn. Voorstelling zou daardoor veel krachtiger worden. Laatste half uur zakt voorstelling daardoor ook in en voegt niets toe aan verhaal. We weten allang hoe het afloopt. Vraag is ook waarom dit verhaal verteld wordt: dat maakt het einde onvoldoende duidelijk, waar stijgt de voorstelling uit boven de vertelling van een scene in het New York?

    antwoord

  • Tineke Ubbels

    Tineke Ubbels

    19 september 2014 op 09:39 |
    Gisterenavond 'They are just kids' gezien en ben er nog steeds mee bezig. Ik heb vrijwel de hele voorstelling gefascineerd gekeken en geluisterd. Had mij even ingelezen, omdat Patti Smith en Robert Mapplethorpe niet voor in mijn geheugenprint zaten. Bijzonder de wijze waarop het boek van Patti Smith gebruikt is om er een theatervoorstelling van te maken. Alle lof voor de makers en niet in de minste plaats de acteurs. Alle drie subliem. Als ik een kritische kanttekening moet maken kan ik alleen zeggen dat er een enkele keer iets te veel werd uitgeweid en daardoor de aandacht naar mijn gevoel iets afzakte. Heb genoten van de tekst met de vele verwijzingen en omdat ik net in New York ben geweest was de herkenning nog meer aanwezig. Het toneelbeeld sprak goed tot de verbeelding en is de hele voorstelling functioneel gebleken. Grote dank voor de mooie avond die jullie ons hebben bezorgd.

    antwoord

  • Pieter Pluijgers

    Pieter Pluijgers

    19 september 2014 op 09:15 |
    Ik heb mij niet verveeld tijdens They are just kids. Het toneelstuk is een vrije interpretatie van het boek van Patti Smith over haar leven met Robert Mapplethorpe. Het decor was een altaar voor en een tribute voor Patti en Roberts Kunst, muziek, fotografie en poësie.

    Eerst moest ik even wennen aan de Nederlandse context. Het boek dat ik in het Engels las en las met de beelden van New York, Patti's muziek (Horses) en Roberts fotografie in mijn hoofd is anders in atmosfeer en door de echtheid ervan.

    Wat ik prachtig vond in de toneelvoorstelling was het begin, de dia en video beelden, de muziek van Patti Smith en het steeds intensere spel van de actrice and de acteurs. Ze wisten het intens moeilijke kunstenaarsbestaan in het New York van het eind van de jaren zestig en begin van de jaren zeventig goed weer te geven.

    Wat ik ook mooi vond was dat Patti's rol door Judith van den Berg en Matthijs van de Sande Bakhuyzen werd gespeeld, waardoor haar personage diepgang kreeg. Ludwig Bindervoet, die Robert speelde moest daardoor veel van zichzelf blootgeven.

    Wat ik erg goed vond was dat veel historische, literaire, poëtische, politieke, culturele en beeldende kunst elementen in de voorstelling zaten. Het haast manische, delirisch (tragische), en intense van hun relatie en de tijd waarin ze zaten komt goed over. De dromen, ambities, the struggle for life, die in het boek ook aanwezig zijn, en de zeer speciale fysieke en platonische band tussen Smith en Mapplethorpe. De foto die hij voor haar album Horses maakte is een van zijn mooiste foto's.

    Just Kids is een van de interessantste autobiografische/biografische boeken die ik heb gelezen. Het smolt samen met de reis die ik in Juni 2008 naar New York maakte. Het was een grote verassing dat Oostpool er een toneelstuk van maakte. En ik ben blij dat ik hem gezien heb. Het was de moeite waard.

    Chapeau voor de acteurs, de decorbouwers, het geluid en het licht.

    antwoord

  • joop van Summeren

    joop van Summeren

    19 september 2014 op 08:48 |
    Mooi verhaal en erg moeilijk te spelen met slechts 3 personen. Patty is en blijft een boeiend personage en geweldig gespeeld door Judith die ik soms erg vond lijken. De rol van Mathijs was erg lastig, verteller,mannelijke kant van Patty en ook nog een ander personage. Ging echt onder de huid zitten. Fantastisch & Hulde, Hulde!

    antwoord

  • Coby

    Coby

    15 september 2014 op 13:57 |
    Wij zijn naar de voorstelling They are just kids geweest.Een geweldige voorstelling! Ik ben Patti-fan en had het boek gelezen, waardoor ik ook een beetje bang was voor wat ze ervan gemaakt hadden. Nu, dat had niet gehoeven. Vooral de verteller/alle-andere-rollen-speler was geweldig. Een briljante vondst om deze toe te voegen. Ik had alleen bij de homo-scene even wat concentratieverlies maar verder heb ik niets gehoord, gezien of gedacht wat niet met het toneelstuk te maken had. Ik vond Patti iets te lief maar dat is de enige kritiek die ik kan verzinnen! Bedankt jongens!

    antwoord

  • pieta

    pieta

    15 september 2014 op 05:52 |
    Zaterdag 13 september genoten van de voorstelling They are just kids. De recensie van de Volkskrant deel ik: je valt er meteen in en de homo erotische scene is vreemde eend. Maar verder niets dan lof, geweldig acteerwerk en gelukkig herkende ik veel van het boek erin. Mijn favoriete gezelschap (maar Hideous Women was wel het slechtste wat ik ooit gezien heb..)

    antwoord

  • Rob Hanou

    Rob Hanou

    14 september 2014 op 08:11 |
    Dinsdag 9 september 2014 They just are kids gezien. Genoten van een indrukkende toneelvertelling. Je wordt zo meegenomen dat je vergeet dat er geacteerd wordt. Dat is de verdienste van schrijver, acteurs, regisseur en technici. Een lange voorstelling zonder pauze. Gewoonlijk heb ik dan ergens wel een "inzak"moment. Bij deze voorstelling niet!

    antwoord

  • Maaike

    Maaike

    12 september 2014 op 20:41 |
    Op 11 september 2014 naar "They are just kids" geweest. Een prachtige toneelavond! Zeer indrukwekkend! Heel veel lof voor de acteurs en iedereen achter de schermen! Ga dat zien!

    antwoord

  • Truus

    Truus

    12 september 2014 op 19:36 |
    woensdag 10 September de "They are just kids" gezien. Zeer boeiend stuk en bijzonder acteerwerk! Zou voor mij geen straf zijn 't nog eens te gaan zien.......

    antwoord

  • Paulien Lunter

    Paulien Lunter

    10 september 2014 op 07:37 |
    zaterdag 6 september de première bijgewoond van "They are just kids".
    Een geweldig boeiend stuk, door de acteurs zeer realistisch en met een perfecte interactie neergezet .
    Met name door het bijzondere begin wordt de aandacht gewekt van de kijker,die geen idee heeft welke kant deze verhaallijn zal opgaan, maar vervolgens helemaal meegesleept wordt in de sfeer van destijds. Energiek toneelspel, met een vleugje humor, zo goed dat het de moeite waard is de voorstelling nogmaals te bezoeken!

    antwoord

  • Peter

    Peter

    10 september 2014 op 01:00 |
    Dinsdag 9 september zag ik de voorstelling "They are just kids".

    Ik kan me goed vonden in de recensie van de Volkskrant.
    Rommelig begin idd.. Daarna prachtig spel wat je gestaag, maar zeker, in de voorstelling/het verhaal trekt. Heel onderhoudend, overtuigend geacteerd. Wat moeilijk voor de (mooie) vrouw die Patti speelt, maar haar ogen doen het. Boeiende rol van de 'verteller'. Mooi gevonden (door de regisseur ?)! Rake verkleedpartijen en origineel gitaarspel.
    Erg mooi, kaal, strak, licht! Complimenten! Van wie ?

    Ik was ruim 2 uur in een andere wereld. Goed gedaan!

    antwoord

  • Marijke en Rinse

    Marijke en Rinse

    09 september 2014 op 16:58 |
    Zaterdag 6 september naar de premiere van "They are just kids" geweest. Prachtig, spannend, boeiend, ruim twee uur op het puntje van mijn stoel gezeten. Theater zoals het moet zijn!

    antwoord

  • Charly

    Charly

    08 september 2014 op 08:33 |
    They are just kids, indrukwekkend en verrassend van begin tot eind! De worsteling van volwassen worden en volgen van idealen is erg goed neergezet.

    antwoord

  • Marjorie Bloem

    Marjorie Bloem

    06 september 2014 op 22:13 |
    We zijn weer verrast door Oostpool met de boeiende voorstelling 'they are just kids'. Boeiend door het acteerwerk en de vorm.

    antwoord

  • Anja

    Anja

    06 september 2014 op 14:40 |
    They were just kids (gezien 3 sept): een fantastische energieke en creatieve voorstelling! Als Patti-fan vol vervoering gekeken en werd ik meegenomen in de flow van de voorstelling. Knap acteerwerk en prachtige enscenering!

    antwoord

  • Haas

    Haas

    05 september 2014 op 18:51 |
    Nadat ik in Sonsbeek - heel ongebruikelijk - een Oostpoolvoorstelling tenenkrommend had uitgezeten, was ik bang om opnieuw teleurgesteld te worden. Maar bij 'They are just kids' raakte ik al na een paar minuten in vervoering en werd ik direct een andere wereld in gesleurd. Onversneden spel, het plezier en de onderlinge chemie spatten ervan af. Het was een zeer indrukwekkende voorstelling, dank!

    antwoord

  • Hilda Wartena

    Hilda Wartena

    05 september 2014 op 16:29 |
    Woensdag 3 september naar 'They are just kids' geweest en ontzettend onder de indruk, vooral door de intensiteit van het spel waardoor het een beetje onder je huid kruipt. Mooi met die vrouwelijke en mannelijke kant van Patti Smith.

    antwoord

  • Gerard Regeer

    Gerard Regeer

    05 september 2014 op 16:08 |
    They are just kids hebben mijn vrouw en ik woensdag 3 september gezien. Wij zijn beiden ervaren toneelbezoekers, maar waren verbluft door de acteerprestaties van de drie jonge spelers en de enscenering van het stuk. Grandioos!
    Er restte wel een vraag: waar bleef de koningin van de punk? Werd de persoon van Patti (in het echt)niet wat onderbelicht? Judith speelde haar rol overigens overtuigend.
    Gerard en Agatha Regeer

    antwoord

  • Karien

    Karien

    08 augustus 2014 op 07:26 |
    Barbaren is barbaars goed!

    antwoord

  • Hester Macrander

    Hester Macrander

    13 mei 2014 op 10:57 |
    Sterke voorstelling, Baal. Knappe en inspirerende regie! Prachtig om jonge mensen op het toneel te zien. Prachtig ook, hun overgave. Helaas was niet alles verstaanbaar, met name in de zang niet. Verder begreep ik de twee bestaande muzieknummers niet in het geheel: Withous Lies en Baal van Bowie. Die laatste duurde ook te lang. Op spelregie: hoe vul je tekst vanuit jezelf, had nog wat gewonnen kunnen worden. Dat was hier een daar onnodig onecht, waardoor je ineens naar toneel-toneel zat te kijken, terwijl het verder juist zo mooi ruig en gewoon was. Maar al met al een zeer sterke voorstelling!

    antwoord

  • Nicoline

    Nicoline

    12 mei 2014 op 16:56 |
    Baal is the cherry of the cake.

    antwoord

  • Gerrrit

    Gerrrit

    12 mei 2014 op 14:41 |
    Naar 'Baal'van Bertold Brecht geweest. Mijn nichtje speelde erin, en het werd een familie-reünie. Intrigerend stuk, inventieve regie, prettige en piepjonge acteurs. Geslaagde avond.

    antwoord

  • rita

    rita

    23 april 2014 op 16:26 |
    Bedankt voor deze verrassende, inspirerende avond over sterfelijkheid. Een cadeau! Stemt tot nadenken over hoe betekenisvol of niet het leven in zijn algemeenheid en je eigen leven in het bijzonder is. Mooie teksten, rustgevende meditatie, humor en heerlijke worst. Wat wil een mens nog meer.

    antwoord

  • rita

    rita

    23 april 2014 op 16:19 |
    ...en oh ja, de worst die ons werd voorgehouden was heerlijk!

    antwoord

  • Francis

    Francis

    05 april 2014 op 07:31 |
    Who's afraid of Virginia Woolf gister in Lux-Nijmegen. Adembenemend, wat een voortreffelijk spel! Ik ben er stil van geworden.

    antwoord

  • Marian Moesker

    Marian Moesker

    04 april 2014 op 10:11 |
    Eind maart naar Virginia geweest in Oostpool. We waren liever naar Nijmegen gegaan maar daar was de voorstelling in april al uitverkocht! We togen dus naar Arnhem en daar hebben geen spijt van. Geweldige voorstelling! Heerlijk flitsende ruzie's tot het einde doorgevoerd. Het jonge paar was ook heel geweldig gespeeld. Timing ongekend goed van iedere speler. Kleine opmerking voor organisatie Oostpool, misschien voortaan toch nummering aangeven van de plaatsen om gedrang bij het begin van de voorstelling te voorkomen.

    antwoord

  • pat

    pat

    01 april 2014 op 09:18 |
    Nooit eerder zo'n prachtige Who is afraid of gezien.Met name de rol van Honey, de grijze muis die altijd net zo grijs gespeeld wordt, kreeg een nooit eerder vertoonde glans. Haar dans, haar bewegingen, haar tekst zegging... ontroerend, fragiel, tenenkrommend....héél bijzonder!En wat een samenspel van alle 4.
    Nee,ik hoef hierna nooit meer een andere Virginia Woolf te zien.

    antwoord

  • Rob Binkhorst

    Rob Binkhorst

    31 maart 2014 op 19:06 |
    Geweldig zoals de toneelspelers zo lang en zo gemeen zonder een woord verkeerd te zeggen met elkaar kunnen optreden. Een boeiende voorstellig die je tot nog tijden daarna blijft bezig houden.

    antwoord

  • Linda van Leeuwen

    Linda van Leeuwen

    27 maart 2014 op 10:53 |
    Virginia Woolf was geweldig. Adembenemend, soms plaatsvervangende schaamte. Je gaat zo toch niet met elkaar om?? Het zet je wel aan het denken. Met andere woorden: wees lief voor elkaar.

    antwoord

  • Marie-Louise Vroemen

    Marie-Louise Vroemen

    26 maart 2014 op 20:45 |
    Wat een ongelooflijk goede voorstelling! We moesten echt bijkomen met een glaasje wijn. Wat waren ze intens gemeen! Wat een geweldige tekst en wat razendknap gespeeld. Of niet gespeeld: ze waren het gewoon, ik geloofde alles, al vond de volkskrant Maria Kraakman te jong. Onzin! Het applaus was er dan ook naar: mensen vlogen overeind.
    Ook belangrijk: Ik kon alles verstaan.Dank je wel!

    antwoord

  • Marion Makkinje

    Marion Makkinje

    26 maart 2014 op 19:38 |
    Soms heb je geluk dat je bij een parel van een voorstelling zit. Dat geluk heb je als naar deze voorstelling gaat .Zo zie je, drie uur is zelfs niet te lang als je zo door spel en tekst wordt meegezogen. Het feit dat deze parel soms "zanderig" aanvoelt, bewijst voor mij zijn echtheid. Gaan als je nog kunt !!!

    antwoord

  • Hans Hillebrand

    Hans Hillebrand

    26 maart 2014 op 07:23 |
    Prachtige voorstelling van Oostpool over Who is afraid...Knap om mensen zo lang te kunnen boeien.
    Een minpunt: waarom zijn er niet gewoon vaste plaatsen? Dat voorkomt een hoop gedrang

    antwoord

  • Gert

    Gert

    25 maart 2014 op 20:13 |
    Op 22 maart naar 'who is afraid of virginia woolf' geweest.
    Allereerst grote bewondering voor een bijna drie uur durende voorstelling met ontzettend veel tekst. Aan het eind van de avond waren de acteurs zichtbaar moe maar voldaan. Indrukwekkend!
    Daarnaast: het raakte me enerzijds hoe diep men kwetste en gekwetst werd. Dit kon ik verwachten. Anderzijds heb ik erge moeite met de godslasterlijke kant in de teksten. Volgens mij zijn er echt wel sprekende teksten te schrijven zonder een stortvloed aan vloeken.

    antwoord

  • Frans Vriesendorp

    Frans Vriesendorp

    25 maart 2014 op 19:32 |
    Eindelijk weer eens van een Oostpool productie kunnen genieten, hoewel misschien iets te lang, simpel decors en eenvoudige belichting. Jacob Derwig was weer geweldig. Wat zou het fantastisch zijn als Oostpool meer met hem (en de regisseur Eric Whien)zouden gaan samenwerken.

    antwoord

  • Dirkje

    Dirkje

    25 maart 2014 op 18:26 |
    Fantastische voorstelling die nog lang doorwerkte in mijn hoofd. Veel bewondering voor de acteurs die avond na avond zoveel energie kunnen opbrengen om met zoveel passie te spelen. Zelf was ik echt tragikomisch ontroerd door het spel van Honey.

    antwoord

  • A.Veldhuis

    A.Veldhuis

    25 maart 2014 op 16:16 |
    Genoten van Who's afraid.
    Goed spel en regie.
    Mooi decor voor de pauze!

    antwoord

  • Hermy en Greta

    Hermy en Greta

    25 maart 2014 op 16:06 |
    Who's afraid. Spetterende voorstelling, waarbij de vonken ervan afvlogen. Complimenten voor alle acteurs en actrices.
    En 3 uur toptoneel is echt een unicum.

    antwoord

  • Xandra

    Xandra

    25 maart 2014 op 15:26 |
    Wat een dijk van een voorstelling afgelopen vrijdag: Who's afraid!!! Het zinderde, bruiste en kwam binnen. Knap gespeeld en opgebouwd. Pauze had niet gehoeven maar wellicht voor de spelers zelf? Verder zijn alle rollen duidelijk echter is mij niet duidelijk wat de 'overall objectif' Albee aan Martha toedicht? Wat is haar allergrootste doel? Macht? Liefde? Aanzien? Ze werd groots en meesterlijk neergezet in elk geval net als de andere 3 spelers. Genoten!!

    antwoord

  • Christiaan

    Christiaan

    25 maart 2014 op 15:11 |
    prachtige voorstelling, met veel buitende humor gebracht en heel goed getimed. Jammer wel dat Martha geen vrouw van 50 meer was doordat Maria Kraakman haar speelde. In de relatie van George en Martha ontbrak nu een tragische ondertoon van onbereikbare liefde.

    antwoord

  • roos

    roos

    25 maart 2014 op 14:24 |
    ben fan van Derwig, maar allen waren geweldig in Who's afraid... bravo! wat doen we elkaar soms aan...

    antwoord

  • Steef

    Steef

    25 maart 2014 op 12:13 |
    Knap hoe de acteurs die enorme boog wisten te spannen in Who's afraid of...! Bij Oostpool is 't altijd opnieuw spannend.
    Klein terzijde: het stemvolume zakte soms iets te ver om in de hele zaal nog verstaanbaar te zijn.
    Het was weer een mooie avond.

    antwoord

  • Rob Hanou

    Rob Hanou

    25 maart 2014 op 11:25 |
    Vrijdag 21 maart "Virginia"gezien. Een wereldstuk werelds gespeeld, vooraf gegaan door een duidelijke interessante inleiding.
    Alweer een hoogtepunt.

    antwoord

  • Ger Olyhoek

    Ger Olyhoek

    25 maart 2014 op 10:55 |
    We zagen voor de 3e keer een stuk van Virginia en vonden deze laatste verreweg het beste
    wat een talent!
    de pauze vonden we wat ongelukkig zo vlak voor het einde maar dat namen we op de koop toe
    Titia en Ger

    antwoord

  • Joris van Bennekom

    Joris van Bennekom

    10 maart 2014 op 12:23 |
    Even een reactie met de mededeling dat we gisteren genoten hebben van de voorstelling Who's afraid of Virginia Woolf in Haarlem.

    En dan is 'genoten' zacht uitgedrukt, we zaten kompleet stuk na het zien van deze ode aan acteren.

    Wilt u de acteurs ons intens gemeend DANKJEWEL! overbrengen?

    We komen nog eens, en nemen een ieder die onze liefde voor toneel deelt, mee.

    Nou vooruit, een klein zeikpuntje dan: het stuk behoeft van ons persoonlijk geen pauze.

    Hadden het gevoel dat zowel publiek als acteurs de opgebouwde boog maar lastig weer konden oppikken.

    En met een houten kont en dorstig na het zien van alle genoten drank op het toneel, deze voorstelling almaar ongemakkelijker uitzitten hoort wel bij deze Albee, vinden we.

    Maar verder: driewerf chapeau!

    antwoord

  • yvonne

    yvonne

    05 maart 2014 op 21:32 |
    kwartet was beter af geweest met meer muziek van HGO en de tekst alleen voorgelezen.
    De mannelijke acteur haalde het nivo van spel niet om geboeid te blijven. De actrice was erg overtuigend. Geen chemie tussen de twee,en gelukkig was er de muziek. Veel overbodig gedoe tussen de stoelen en video en matrassen.Jammer,prachtige tekst en muziek. Dat maakte het de moeite waard.

    antwoord

  • Corry 22 jan 2014

    Corry 22 jan 2014

    03 februari 2014 op 09:34 |
    wat een fantastische voorstelling. een spektakel in die nu zo totaal andere zaal. ik had het niet kunnen bedenken. de spelers, orkestleden, de video's onvoorstelbaar mooi en intrigerend.om je ogen uit te kijken.de tekst? ja wat moeilijk, maar zo veel te zien en na te praten!!!en dat in Arnhem! 3 werf chapeau!!!

    antwoord

  • Jim van Iterson

    Jim van Iterson

    02 februari 2014 op 17:16 |
    De voorstelling Kwartet heeft mij definitief doen besluiten nooit meer naar een uitvoering van Oostpool te gaan. Toegegeven: de teksten zijn nagenoeg onmogelijk te spelen, maar het ridicule overacteren was ronduit stuitend. Heeft de regisseur nooit Stanislavski gelezen. Verder goedkope toneeleffecten die op geen enkele manier gedragen worden door de tekst. Jammer dat ik niet tussendoor het pand kon verlaten.

    antwoord

  • H. Bras

    H. Bras

    02 februari 2014 op 14:10 |
    In de jaren zeventig Turks Fruit gezien, in de volksmond een seksfilm, maar het was een ontroerende film over liefde. Hieraan moesten wij denken bij Kwartet, geweldig gespeeld (wat een teksten) en verrassend de effecten die jullie gebruikten met een Gelders Orkest die er ook heel veel plezier in had. Een geweldige ervaring hebben wij gehad bij jullie voorstelling. Een voorstelling die bv. een publiekstrekker op Oerol zou kunnen zijn. Daar hoort zo'n prachtig stuk in deze vorm zeker thuis.

    antwoord

  • Theo Peperkamp

    Theo Peperkamp

    01 februari 2014 op 10:23 |
    Wij bezochten een van de try outs op 15 januari. De vorm en inhoud waren bijzonder verrassend, zeker onverwacht. De energie van de spelers in combinatie met de inbreng van de musici was overweldigend. Een aparte vertaling van een op zich al extreem verhaal in een spannende 'show'. Na relatief lange nabeschouwingen en gesprekken is het uiteindelijke oordeel positief, ook al omdat er aanleiding gegeven is voor napraten.

    antwoord

  • fam. van Veelen

    fam. van Veelen

    01 februari 2014 op 09:47 |
    Vorige week,donderdag 23 januari, zijn wij naar de voorstelling Kwartet geweest.
    Wat een buitengewoon banaal en godslasterlijke voorstelling. Dit hadden wij zeker niet verwacht, ook omdat wij een andere indruk van het Geldersorkest hebben.
    Wij hebben hier een kater aan overgehouden.

    antwoord

  • Joke

    Joke

    01 februari 2014 op 09:24 |
    Indertijd heb ik genoten van de film van Roger Vadim 'Les liaisons dangereuses' met Jeanne Moreau, Gerard Philipe, Jean Louis Trintignant e.a. De film is me altijd bijgebleven door het uitmuntende spel en de schaamteloze moraal om veel stellen tot overspel te bewegen vanwege de lol die dat aan de veroorzakers daarvan gaf.
    Het toneel Kwartet vond ik een zwakke afspiegeling van de thematiek met wel mooie muziek. Ik kan iedereen aanraden om ook Jeanne Moreau en Gerard Philipe in deze rollen te gaan bekijken.

    antwoord

  • Hennie Beelen

    Hennie Beelen

    01 februari 2014 op 08:39 |
    Kwartet, van 1e tot laatste minuut genoten van deze voorstelling. KLASSE!

    antwoord

  • Francis

    Francis

    31 januari 2014 op 23:01 |
    Kwartet gezien: stevig en boeiend. Gewaagde en verrassende combinatie van spel, enscenering en muziek. De cameraman had overigens best een mooi kostuum aan mogen hebben, had beter gepast. Geweldige voorstelling.

    antwoord

  • N.KOK

    N.KOK

    31 januari 2014 op 19:21 |
    De vraag: "Wat vond u ervan? " wil ik graag beantwoorden. Ik heb de voorstelling op 15 januari bijgewoond, nieuwsgierig gemaakt door de mails die kreeg van het Geldersorkest. Als ik had geweten dat het Kwartet een uitnodiging was om in de afgrond van het totale nihilisme te kijken en om de geschriften van De Sade weer eens in te zien dan had ik de uitnodiging niet aangenomen. Het nihilisme in Duitsland was trouwens ook een zeer vruchtbare voedingsbodem waarop de nazi ideologie welig tierde. Een uur en 40 minuten meer van hetzelfde. Een uitstekende vondst was het Geldersorkest als derde speler te laten fungeren. De partita van Bach, gespeeld door Cécile Huijnen, vertegenwoordigde de tegenstem, muzikaal maar ook in de persoon van Bach.
    N.Kok Zutphen

    antwoord

  • Frits van Krieken

    Frits van Krieken

    31 januari 2014 op 17:51 |
    Normaal genieten we erg van Oostpool. Niet van Kwartet. Op het toneel zitten was niet comfortabel en had geen meerwaarde. Het spel van de acteurs was OK maar het gedoe tussen de stoelen sloeg nergens op. Inhoudelijk is het stuk ons te banaal, constant alleen ruw en voor ons gevoel allang verouderd. De gespeelde muziek was prachtig, maar had slechts bij een enkele stuk een duidelijke samenhang met, of functie voor het toneelstuk, bv. bij het eerste klarinetduet.

    antwoord

  • Hans van den Bos

    Hans van den Bos

    31 januari 2014 op 17:44 |
    Kwartet - wat een geweldige voorstelling! Verrassend en spannend van begin tot eind.

    antwoord

  • Trudy

    Trudy

    31 januari 2014 op 17:16 |
    Fantastische voorstelling (Kwartet 24 januari 2014). Verrassend...
    Tijdens de eerste dialogen had ik het idee een verkeerde voorstelling gekozen te hebben, maar ben vervolgens totaal geboeid geweest! Wat een schitterende combinatie met Het Gelders Orkest!
    Ik heb genoten!

    antwoord

  • Everard Peelen

    Everard Peelen

    31 januari 2014 op 16:38 |
    21 januari Kwartet, fantastisch zo'n samenwerking met Gelders Orkest mag vaker.

    antwoord

  • Joyce Pasman

    Joyce Pasman

    31 januari 2014 op 16:29 |
    Met een aantal vrienden naar deze voortelling geweest. Het was de 1e voorstelling, niet veel mensen in de zaal. Prachtige opstelling, vanuit een andere situatie kijkend naar toneel en muziek. Eerste indruk, gedragen tekst, waar gaat dat heen, gaandeweg prachtige teksten, deacteurs waren geweldig, de muziek was mooi, het decor en de camera-beelden waren fantastisch. In een woord: geweldig, niet iedereen van het gezelschap was dezelfde mening toegedaan, maar ik was onder de indruk!!!!!

    antwoord

  • Henny Wennekes

    Henny Wennekes

    31 januari 2014 op 16:08 |
    de hele entourage. TOPAVONwoensdag 22 januari naar Kwartet geweest in schouwburg Arnhem. Van het begin tot het eind GENOTEN. Van de acteurs (GROOTS), van het Gelders orkest en van D! Chapeau!

    antwoord

  • Rob Hanou

    Rob Hanou

    22 januari 2014 op 12:51 |
    Dinsdagavond 14 januari aanwezig geweest bij de eerste try-out van Kwartet. Wat een ervaring! Als toeschouwer zit je op een tribune op het toneel. Er is geen pauze en de zit is aan de krappe kant. Na één uur en 3 kwartier heb je dan wel moeite weer in gestrekte stand te komen. Halverwege de voorstelling werd het ook te warm op het toneel, maar dat was tegen het eind weer in orde. Try-outverschijnselen denk ik.
    In de zaal werd gespeeld. Alle mogelijkheden die dat heeft werden uitgebuit. Teun Luijks en Wendell Jaspers leverden werkelijk een topprestatie. Wat een tekstbehandeling ! (Ik was bij de salonbijeenkomst van deze voorstelling, waar o.a. een fragmentarische leesrepetitie werd gehouden. Dan is goed waar te nemen hoe de acteurs in hun rol zijn gegroeid.) De afwisseling en ondersteuning van de 40 leden van Het Gelders Orkest verliep soepel en natuurlijk. Fraaie muziekkeuze.De dialogen zijn niet de gemakkelijke dagelijkse taal, maar de plastisch, erotische en soms humoristische tekst was goed te begrijpen en te volgen. Gedurende de gehele voorstelling bleef je aandacht erbij ! Het was inspannend genieten. En dat is dan weer de verdienste van de regisseur Marcus Azzini.

    Na Deze show is Arnhem, Post Mortem, Hideous (wo)men, is Kwartet alweer een topvoorstelling van Oostpool. Wat een theaterseizoen!!

    antwoord

  • Jacqy Evers

    Jacqy Evers

    22 januari 2014 op 12:34 |
    Dinsdag 14 januari naar de try out van Kwartet geweest in de schouwburg van Arnhem.

    In één woord FENOMENAAL .

    De acteurs, de aankleding, spelen boven op de stoelen, het orkest, de belichting etc etc etc.

    CHAPEAU

    Toneel zoals ik nog nooit toneel heb gezien!

    Dank voor de geweldige avond en laat er nog vele volgen.

    antwoord

  • Ineke en Jan Balkema

    Ineke en Jan Balkema

    22 januari 2014 op 08:27 |
    Beste acteurs en musici

    Onze dank voor de zeer geslaagde voorstelling Kwartet. Wat een fantastisch idee om de toneelacteurs zo harmonisch muzikaal te ondersteunen en andersom.

    Ook de opbouw en ombouw van het theater verdient een groot compliment.

    Aan niets hebben wij gemerkt dat het een try-out was. Voor ons was het perfekt!!

    We komen graag terug.

    met vriendelijke groet

    Ineke en Jan Balkema

    antwoord

  • Sara van Laar

    Sara van Laar

    22 januari 2014 op 08:24 |
    Woensdag 15 januari zag ik de voorstelling Kwartet en ik ben er nog steeds van onder de indruk. Het meest indrukwekkend vond ik de combinatie met de perfect uitgevoerde muziek door het Gelders orkest. Prachtig was dat. En dan de twee acteurs geweldig was het niveau van het spel dat zij bereikten en daardoor de inpact op de toeschouwer, in ieder geval op mij.

    Applaus voor Marcus Azzini.

    Sara van Laar

    antwoord

  • janjoost kessler

    janjoost kessler

    19 januari 2014 op 13:05 |
    Gisteren Kwartet gezien. Ik vond het een vreselijke voorstelling. Ten eerste vanwege de inhoudelijke banaliteit zonder enig perspectief of nuance. Ten tweede vanwege de fysieke beperkingen om op te kleine stoeltjes te zitten (lengte 1.95). Kunst mag mij best opschrikken maar dit was een kwelling.

    antwoord

  • A.Veldhuis

    A.Veldhuis

    17 januari 2014 op 08:51 |
    Gisteravond Kwartet gezien.
    Geweldige voorstelling.
    Combinatie toneel muziek is prachtig.
    Optimaal gebruik van de schouwburg heel goed gedaan.
    Acteurs laten hun optimale mogelijkheden zien.
    Mooie regie.
    Geweldig weer eens een heel artistieke invulling van expressie.
    Pluim voor allen!
    Ans Veldhuis

    antwoord

  • Piet Gerbrandy

    Piet Gerbrandy

    09 december 2013 op 14:49 |
    Indrukwekkende voorstelling met huiveringwekkend slot. Dit kan alleen in een theater, omdat het feit dat de personages lege hulzen zijn benadrukt wordt doordat je weet dat ze gespeeld worden door vrouwen van vlees en bloed die zich steeds vliegensvlug moeten verkleden. De maskers waren zo levensecht, dat wil zeggen: leken zozeer op de verbouwde tronies van soapsterren, dat ik er bijna medelijden mee kreeg. Helemaal sterk is de vondst dat na afloop de actrices niet verschijnen om applaus in ontvangst te nemen: zo wordt het publiek de mogelijkheid ontnomen opgebouwde spanning te ontladen en opgelucht naar huis te gaan. De beklemming bleef dan ook nog uren hangen.

    antwoord

  • Rob Hanou

    Rob Hanou

    05 december 2013 op 11:47 |
    Gisteravond Hideous (wo)men gezien. Aanvankelijk met veel bewondering gekeken: het continue draaiende toneel, de stripachtige scenes. Een cliché-plastic maatschappij. Het huidige tijdsverschijnsel, waarin alles visueel vastgelegd moet worden. Het deed me vaak ook denken aan het werk van Roy Lichtenstein. In het geheel vond ik de voorstelling te lang. Traag soms. Een uur was lang genoeg om uit te beelden wat de makers wilden uitten. Het laatste deel vond ik helemaal erg uitgesponnen en daardoor erg onsmakelijk. Het verknoeide de avond.
    Bijkomstige actuele gedachte toen er 5 witte truien tegelijk te zien waren: er zit hopelijk geen angorawol in.(Ik weet inmiddels dat het alleen maar plastic is)
    Respect en bewondering voor de spelers die aan de achterkant in het juiste kostuum en de juiste scenehandeling de draaischijf op moesten. Dat vereist concentratie en discipline.

    antwoord

  • Machteld

    Machteld

    04 december 2013 op 16:50 |
    Ik heb met open mond gekeken naar Hideous Women. Het heeft je helemaal in haar macht.De zaal uit wankelend probeerde ik te beseffen wat ik had gezien. Ik weet het nog steeds niet.

    antwoord

Hoe nu mens te zijn?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief
  1. Volg het repetitieproces van onze nieuwe producties, ontvang als eerste uitnodigingen voor openbare repetities, kijk mee met de inspiratiebronnen van onze makers en nog veel meer. Meld je nu aan voor onze nieuwsbrief!
  2. Vul een geldig e-mailadres in