Interview

Interview

De theatervoorstelling Kogelvis is geïnspireerd door het onvoorstelbare maar waargebeurde levensverhaal van seriemoordenaar Jeffrey Dahmer. De Arnhemse gezelschappen Introdans, Het Gelders Orkest i.s.m. het Nationaal Jeugdorkest en Toneelgroep Oostpool gaan met Musis en Stadstheater Arnhem een bijzondere samenwerking aan en maken van dit verhaal totaaltheater. Vier jonge acteurs, een strijkkwartet en twee dansers zoeken onder regie van Marcus Azzini op een liefdevolle manier de grens op tussen schoonheid en afschuw. 

Een gesprek met Marcus Azzini over de voorstelling, de donkere kant van de mens en de bijzondere samenwerking die deze voorstelling tot stand brengt.

Hoe ben je op het idee gekomen om een voorstelling over seriemoordenaar Jeffrey Dahmer te maken?
Schrijver Nick Bruckman is de eigenlijke initiator van het project; Kogelvis is zijn toneeldebuut. Het stuk komt niet voort uit een soort sensatiezucht, maar is ontstaan vanuit een fascinatie voor de donkere kant van de mens. Jeffrey was de eerste seriemoordenaar ooit die ik op tv zag. Wat indruk op me maakte was dat hij zoveel mensen op een monsterlijke manier heeft vermoord en er toch zo normaal uit zag. Dat hij ook gewoon een mens was, net als jij en ik. Het was de eerste keer dat ik die gedachte maakte: dat je buurman of iemand uit je familie dus ook zoiets zou kunnen doen. Hoe kan een mens, die er zo normaal uitziet, dit soort monsterlijke dingen doen? 
Het is niet de insteek van de voorstelling om Jeffrey Dahmers leven te eren. We maken hem niet tot een idool, of een held, het is niet een biopic, niet Jeffrey de musical. Daar is de voorstelling absoluut niet voor bedoeld. Tijdens de repetities hebben we ons ook steeds afgevraagd: is dit sensatiezucht? Hoe geven we hier actualiteit aan, in wat voor vorm kunnen we dit verhaal gieten en onteren we eigenlijk niet de slachtoffers? Er zijn veertien mensen dood gegaan, die allemaal nabestaanden hebben, families, moeders, vaders, broers, zussen. We wilden er daarom ook met heel veel respect mee omgaan. Nick heeft in zijn tekst een manier gevonden om het verhaal te vertellen zonder alleen te focussen op de gruwelijkheden. 

Hoe brengen jullie hem in beeld?  
In de voorstelling hebben we het personage Jeff opgesplitst. Er zijn twee acteurs die twee verschillende kanten van de man laten zien. Jurrien Remkes toont de daadkrachtige en fysieke kant van Jeff, en Bart van den Donker speelt meer de verteller, de denker, de twijfelaar. Degene die het, met een bepaalde afstand, in woorden en gedachtes probeert te vatten. Ze proberen Jeffrey niet na te doen of te kopiëren, het is echt een theaterpersonage geworden. Theatraliteit maakt het zintuiglijker en geeft het verhaal meer lagen, maakt het op een bepaalde manier ook draaglijk. Bovendien kijken we in Kogelvis via het personage Rita, een van de nabestaanden, gespeeld door Thomas Cammaert. Zij heeft moeite om haar broertje los te laten, te accepteren wat er gebeurd is en door te gaan met haar leven. De voorstelling is een soort reconstructie voor haar. Zij heeft het navertellen van het verhaal nodig om de dood van haar broertje te kunnen verwerken, rust te vinden en los te laten. Dit accentueert nog meer dat het verhaal niet alleen over seriemoordenaar Jeff gaat, maar over zoveel meer dan dat. Door er live-muziek en dans aan toe te voegen geven we het verhaal nog meer lagen en maken we het nog zintuiglijker, ontroerender, menselijker.

Voor de cast, musici en dansers koos je voor allemaal mannen (ondanks de rol van Rita), waarom?
Jeffrey Dahmer had een mannenwereld om zich heen gecreëerd, er speelt geen enkele vrouw een rol in zijn verhaal. Dit wilde ik op het toneel terug laten komen. Daarnaast hebben we er ook voor gekozen Rita door een man te laten spelen om het publiek extra het besef te geven dat het gespeeld is. We gaan nooit volledig het realisme in, we maken geen documentaire of reconstructie, dat is niet het verhaal dat we willen vertellen.

Vanwaar de samenwerking met Introdans, Het Gelders Orkest en Musis & Stadstheater Arnhem?
In 2016 hebben we Kogelvis als intieme lunchvoorstelling op het toneel gebracht in samenwerking met Theater Bellevue. Nu wilden we de voorstelling een tweede leven geven, juist om er nog meer theatraliteit aan toe te voegen. We hebben het geluk dat we als stadsgezelschap in Arnhem gehuisvest zijn. Arnhem heeft een theatergezelschap, een dansgezelschap en een orkest; de perfecte situatie om zo’n samenwerking aan te gaan! Naast dans en muziek wilden we de voorstelling nog theatraler maken door een locatie te kiezen die ook echt als decor kan fungeren. Niet een klein, dicht theaterzaaltje dat de situatie heel erg zou kaderen, maar juist een plek die geen afgesloten black box is, om het verhaal nog spannender en opener te maken. De Muzenzaal van Musis is hier perfect voor. Het is alsof de personages daar verloren ronddwalen, verloren in dat gebouw. Het is het culturele, artistieke klimaat in Arnhem dat dit alles mogelijk maakt. En dat is heel spannend, exciting.

Kogelvis is van 29 maart t/m 6 april 2018 te zien in Musis Arnhem. Tickets >

Hoe nu mens te zijn?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief
  1. Volg het repetitieproces van onze nieuwe producties, ontvang als eerste uitnodigingen voor openbare repetities, kijk mee met de inspiratiebronnen van onze makers en nog veel meer. Meld je nu aan voor onze nieuwsbrief!
  2. Vul een geldig e-mailadres in