It’s my mouth I can say what I want to (14+) – JONG

It’s my mouth I can say what I want to (14+) – JONG

Daria Bukvić | 09.03.2017 t/m 13.09.2017

Wat er gebeurt als iedereen praat maar niemand weet waar hij het over heeft

Trailervoorstelling 14+

It’s my mouth I can say what I want to is een humoristische en satirisch-poëtische aanklacht tegen de meningenmaatschappij.

Een incident op een middelbare school. Commotie. Een jongen raakt vermist. Een docent wordt geschorst. Het vermoeden gonst: ‘er lag mogelijk een racistisch motief aan ten grondslag’. Getuigen worden gehoord. Speculaties buitelen over elkaar heen. De pers loopt ermee weg. Niemand weet iets. Iedereen bemoeit zich ermee.

Een mening is geen feit en racisme is niet ok. Makkelijk zat. Maar wat als jouw feiten een mening blijken te zijn? En wat is het verschil tussen het maken van onderscheid en discriminatie? Is iedereen stiekem een beetje racistisch? It’s my mouth I can say what I want to is een pleidooi voor het gebruiken van je eigen verstand, of op z’n minst je eigen paar ogen. Voor het blijven stellen van vragen, ook als de waarheid verleidelijk onwrikbaar lijkt.

Meer over de voorstelling

Rondreizende vrachtwagentrailer

Deze voorstelling maken we in coproductie met Theater Sonnevanck en spelen we in een tot theater omgebouwde vrachtwagentrailer. De vrachtwagen met trailer rijdt naar middelbare scholen en parkeert op het schoolplein. Er passen maximaal 60 bezoekers in één trailer en de voorstelling duurt ongeveer een lesuur.

Zilveren Krekel

It’s my mouth I can say what I want to heeft een Zilveren Krekel gewonnen in de categorie ‘meest indrukwekkende jeugdtheaterproductie van 2017’.

De VSCD-Jeugdtheaterjury maakte op 22 mei de tweede ronde Zilveren Krekels bekend. De jury over It’s my mouth I can say what I want to:

‘Deze scherpe satire over het gevaar van de verspreiding van nepnieuws en ‘alternatieve feiten’ koppelt een belangrijk, actueel onderwerp op wonderlijk lichte manier aan de leefwereld van jongeren. Hilarisch én confronterend, maar nooit belerend.’

Het is de vijfde Zilveren Krekel in vijf jaar tijd die Theater Sonnevanck en Toneelgroep Oostpool gezamenlijk in ontvangst mogen nemen; eerder wonnen Hard Candy (2013), GTA5 (2015), Bromance (2016) en Pretpark (2017) de prijs.

Lees hier het volledige juryrapport.

https://vimeo.com/manage/341813571/general

Credits

tekst Daan Windhorst | regie Daria Bukvić | met Whitney Sawyer, Lisa Schamlé en Yamill Jones | dramaturgie Flora Verbrugge | vormgeving Dymph Boss | geluidsontwerp Joost Maaskant | lichtontwerp Wiel Coopmans | coproductie Theater Sonnevanck

Educatie

Download hier je CKV verslag!

Wil je ook nog andere voorstellingen van Toneelgroep Oostpool zien?

Klik dan hier voor een voorstelling bij jou in buurt!

Voor docenten


Wil je bij de voorbereiding of het nagesprek werken met scene’s uit de voorstelling? Download hier de eerste vijf scenes.

Recensies

Scènefoto's

Sluiten